"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/29 E., 2019/1344 K.
KARAR : Davanın kısmen kabulü
Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalının işyerinde değişik alt işverenlerde arıza, bakım ve onarım işçisi olarak görev yaptığını, davacının fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını, yol ve yemek ücretinin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yol ve yemek ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, husumet bakımından davanın reddi gerektiğini, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmayacağını, davacının alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. MAHKEME KARARI
Mahkemenin 21.10.2015 tarihli kararı ile; davalının asıl işveren olarak davaya konu alacaklardan sorumlu olduğu, emsal niteliğindeki seri dosyalarda davalı Şirketin arıza bakım ve onarım işlerinde çalışan işçilerine aylık 300,00 TL yemek ücreti ve aylık 200,00 TL yol ücreti verileceğine dair kararların Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 04.02.2019 tarihli kararı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının fiilen çalıştığı günlere göre talep edebileceği günlük yemek ücretini ve çalıştığı yıllara göre bir günlük toplu taşıma gidiş dönüş ücreti belirlemek amacıyla davacının çalıştığı alt işveren şirketlerle yapılan tüm hizmet alım sözleşmelerinin, teknik ve idari şartnameler ile iş sözleşmelerinin ekleri ile birlikte davalıdan temin edilerek temin edilerek yemek ve yol yardımına ilişkin düzenleme bulunup bulunmadığı, ihale sözleşmelerinde şartnameye atıf olup olmadığı ve sözleşmede birim fiyata yol ve yemek ücretinin dâhil edilip edilmediği hususlarının belirlenmesi, emsal dava dosyası içeriğindeki bilgi ve belgeler de incelenerek aylık 200,00 TL yol ücreti ve aylık 300,00 TL yemek ücreti ödenmesine ilişkin kabullerin dayanaklarının ne olduğunun tespit edilmesi, davalının yemek ve yol ücreti ödemesi gerektiği anlaşılıp da ödenecek yemek ve yol yardımının miktarının belirlenememesi hâlinde ilgili kurumlardan bu hususların sorularak sonuca gidilmesi ve davacının haftanın 6 günü 3 vardiya hâlinde çalıştığı, bu nedenle fazla çalışma ücretinin ve hafta tatili ücretinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.
B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yol ve yemek ücretlerine ilişkin yapılan araştırma sonucunda hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.
B. Temyiz Sebepleri
1. Davacı vekili; dosyada davalı işyerinde çalışan işçilere aylık 200,00 TL yol, 300.00 TL yemek ücreti verildiğine ilişkin belgelerin bulunduğunu, buna rağmen bu rakamlardan daha az olacak şekilde hüküm kurulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, davacının yaptığı iş ve tanık beyanları dikkate alındığında fazla çalışma ve hafta tatili ücretinin reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.
2. Davalı vekili; davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılmasında hukuki yararın bulunmadığını, yol yemek alacağı talebinin hukuki dayanağının bulunmadığını, davacının talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını, kesintisiz çalışmış gibi yapılan hesaplama doğrultusunda hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, bordroların davacı tarafından imzalandığını ve alacağının bulunmadığını, işverene karşı davası bulunan tanık beyanlarına göre karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; yol ve yemek ücretinin hesabı ile fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacağının ispatı hususlarındadır.
2. İlgili Hukuk
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.
2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32, 41, 46 ve 63 üncü maddeleri.
3. Değerlendirme
1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyizlerden davalı tarafa yükletilmesine,
Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.