"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2024/118 E., 2025/343 K.
SUÇLAR: Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel taciz
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, bozma
İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında katılan mağdurlardan ...'e karşı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, ...'e karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve...'ye karşı cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkğın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine, cinsel taciz suçundan açılan davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği
Özetle, Mahkemenin zamanaşımı değerlendirmesinin hatalı olduğuna, mahkumiyet kararlarında takdiri indirim uygulanmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, tekerrür hükümleri uygulanırken ceza infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin yetersiz kaldığına daha etkili ve caydırıcı yaptırımların uygulanması gerektiğine ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Özetle, sanığın mağdurları zorla bir yere götürdüğüne, cebir tehdit kullandığına ilişkin dosyada delil olmadığına, mağdurların sanığın evine kendi iradeleriyle girip çıktıklarına, Mahkemece sanığın eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/5 maddesince yapılan artırımın gerekçesiz olduğuna, farklı kişilere yönelik fiillerin de bir bütünlük içinde gerçekleşmemesine rağmen hatalı olarak aynı Kanun’un 43/2 maddesince yapılan artırımın yapıldığına, her mağdura ilişkin eylemlerin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğine, kararın gerekçesiz olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
C. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 30.04.2014 tarihli rapor ile mağdure ...'in olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi de nazara alınarak; hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58-61 inci maddeleri ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarla ilgili 5237 sayılı Kanun'un 102-105 inci maddelerinde değişiklikler yapılması karşısında, aynı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" düzenlemesi nazara alınıp, lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilerek değerlendirme yapılması gerekirken Mahkemece mağdure hakkındaki ruh sağlığı raporu dikkate alınmadan kanun değişikliği değerlendirmesi yapıldığı gibi, hükmün gerekçesinde sanık hakkında 6545 sayılı Kanun değişikliğinin uygulandığı belirtilmesine karşın hüküm fıkrasında 6545 sayılı Kanun değişikliğinden sonraki düzenlemenin lehe olduğu belirtilip hükmolunan ceza miktarı itibariyle ise önceki kanuni düzenlemenin tatbik edilmesi suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Cinsel Taciz ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.01.2026 tarihinde karar verildi.