"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2018/764 E., 2019/1137 K.
MAĞDURE: ...
SUÇLAR: Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığa atılı suçlardan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince karardan hüküm kısmının çıkartılıp sanığın atılı suçlardan beraatine dair ibarelerin yazılması suretiyle istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, kararların usul ve kanuna aykırı olduğuna, şikayetçinin aşamalardaki istikrarlı beyanları dikkate alınarak sanığın cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dosya kapsamına göre mevcut zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılamayacağı belirtilen mağdurenin bu durumunun, sanığın olaylardan sonra öğrendiğinin kabul edilmesi karşısında sanığın üzerine atılı suçlar açısından kastının bulunmaması gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde aynı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine kararı verilmesi, Dairemizce düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 17.04.2019 tarihli, 2018/764 Esas, 2019/1137 Karar sayılı kararında yer alan "yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı BERAATİNE," ilişkin bölümünün karardan çıkarılması ve yerine "sanığın yüklenen suçlar açısından kastının bulunmadığı gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı BERAATİNE," ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.01.2026 tarihinde karar verildi.