"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2017/3064 E., 2018/1415 K.
SUÇLAR: Nitelikli cinsel saldırı
HÜKÜMLER: Ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi.
Her ne kadar 02.11.2021 tarihli Tebliğname'de katılan mağdure vekilinin de 21.09.2018 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu belirtilmiş ise de dosya arasında ve UYAP kayıtlarının tetkikinde temyiz talebinin olmadığı anlaşıldığından, incelemenin sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak atılı suçtan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, sanık hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna, bozulması gerektiğine ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi kararı doğrultusunda beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Bölge Adliye Mahkemesince atılı suç yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30. maddesi kapsamında hataya düştüğü kabul edilen sanığın, buna uygun olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi uyarınca beraati ile buna bağlı olarak sanık müdafii lehine vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi Dairemizce düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Bölge Adliye Mahkemesinin 12.09.2018 tarihli ve 2017/3064 Esas, 2018/1415 Karar sayılı hükmünün 1-b bendinde yer alan ''... bu eylemler nedeniyle kusurluluğunu ortadan kaldıracak derecede hataya düştüğü anlaşılmakla, sanığa TCK'nın 30. maddesi yollamasıyla CMK'nın 223/3-d maddesi uyarınca CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA...'' ibaresi ile 2 numaralı bendinin çıkarılarak 1-b bendine “Sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca BERAATİNE”, 2 numaralı bendine ise "Sanık kendisini vekaletnameli müdafii ile temsil ettirdiğinden İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinde yürülükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 3960,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa ödenmesine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.01.2026 tarihinde karar verildi.