"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1624 E., 2024/1448 K.
SUÇLAR : Uyuşturucu madde ticareti,
kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak,
kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.09.2024 tarihli ve 2024/62 Esas, 2024/121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191/1., 58. ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, uyuşturucu madde ticareti suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188/3, 188/4-a, 58. ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.09.2024 tarihli ve 2024/62 Esas, 2024/121 Karar sayılı kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen 18.11.2024 tarihli ve 2024/1624 Esas, 2024/1448 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
İlk Derece Mahkemesince atılı suçlardan kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının yeterli gerekçe içermediğine, ele geçirilen uyuşturucu maddenin sanık tarafından kendi kullanımı için bulundurulduğuna, uyuşturucu madde ticareti suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair dosya kapsamında delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1.Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan kurulan hüküm yönünden;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında bu suç yönünden kurulan hükmün temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmıştır.
2.Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan kurulan hüküm yönünden;
Dava dosyası kapsamına göre, kolluk görevlilerince yapılan çalışmalarda, sanığın .. iline il dışından satmak üzere uyuşturucu madde getireceği yönünde istihbari bilgiler elde edildiği, bu bilgiler sonrası, sanığın ikametinde usulüne uygun olarak yapılan aramada suça konu kokain uyuşturucu maddesinin ele geçirildiği, bu şekilde sanığın kullanma amacı dışında üzerinde uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak;
Sanık hakkında elde edilen istihbari bilgiyi doğrular şekilde sanığın ikametinde uyuşturucu madde ele geçirilmesine ilişkin kolluk görevlileri tarafından tutulan tutanak, sanık ikametinde ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı ve çeşidi, ele geçirilen uyuşturucu maddelere ilişkin kriminal rapor, sanığın aşamalardaki dosya kapsamına ve olağan hayat tecrübelerine uygun düşmeyen savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz talepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
1.Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.11.2024 tarihli, 2024/1624 Esas, 2024/1448 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,
2. Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.11.2024 tarihli, 2024/1624 Esas, 2024/1448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçlarından kurulan kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bayburt Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2026 tarihinde karar verildi.