"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/214 E., 2024/243 K.
SUÇ : Parada sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, düzeltilerek onama
Yargıtay bozma ilamından önce verilen karar aleyhine, Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce temyiz yoluna başvurulduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yargıtay Bozma İlâmı
Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2015/206 Esas, 2016/294 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 06.03.2024 tarihli ve 2021/10049 Esas, 2024/2162 Karar sayılı kararı ile özetle, sanık hakkında iki ayrı mahkumiyet hükmünün kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi ve tekerrüre esas alınabilecek en ağır cezayı içeren ilam yerine daha hafif cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci
Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.06.2024 tarihli ve 2024/214 Esas, 2024/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197/1, 52, 53/1, 58... sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Sanığın Temyiz İstemi
Kolluk tarafından alınan beyanını kabul etmediğine, yazılı ifadenin kendisi tarafından verilmediğine, atılı suçlamayı kabul etmediğine ilişkindir.
2. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Somut bir nedene dayanmamaktadır.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, sanık ...'ın 27.08.2014 tarihinde ...'dan geldiği .. ilçesine bulunan müşteki .. ..'ın yetkilisi olduğu .. isimli marketten sahte olarak üretilmiş 200,00 TL değerindeki para ile alış veriş yaptığı; 03.09.2014 tarihinde .. ilinde bulunan müşteki ...'e ait çeyiz dükkanından sahte 200,00 TL ile alış veriş yaptığı; 15.09.2014 tarihinde yine .. ilinde temyiz dışı sanıklar ile birlikte sahte para karşılığı alış veriş yapmak isterken kolluk tarafından yakalanmamak için kaçtıkları ve bir müddet sonra yakalandıklarında 9 adet her biri 100,00 TL değerindeki sahte paranın ele geçirildiği, yürütülen soruşturma neticesinde; .. ilinde faaliyet gösteren müştekiler ..., ..., ..., .., ... ve ...'ya ait iş yerlerinden sahte olarak üretilmiş her biri (5 adet) 100,00 TL değerindeki paralar karşılığında sanık ... ve temyiz dışı sanık ..'in alışveriş yaptıkları; 20.01.2015 tarihinde sanık ...'ın .. ilçesine gelerek, müşteki ...'ya ait işyerinden sahte 200,00 TL değerindeki para ile alış veriş yaptığı; yine 28.01.2015 tarihinde ..'de müşteki ...'nın yetkilisi olduğu ... isimli marketten alış veriş yapmak istediği sırada paranın sahte olduğunun farkedildiği, 29.01.2015 tarihinde de müşteki ..'ın kasiyer olarak çalıştığı ... isimli marketten sahte 200,00 TL değerindeki para ile alışveriş yaptığı ve akabinde yakalandığı iddiasına ilişkin olarak;
1. Yargıtay bozma ilamından önce verilen karar aleyhine, Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce temyiz yoluna başvurulduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8. maddesi uyarınca karar kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddelerinin uygulanacağı düzenleme altına alınmış olduğundan, Tebliğnamedeki sanık müdafiinin temyiz sebebi gösterilmediğinden bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiğine dair görüşe iştirak edilmemiştir.
2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.08.2009 tarihli ve 2009/180 Esas, 2009/393 Karar sayılı ilâmında hükümlü hakkında 1. kez tekerrür hükümleri uygulanması nedeniyle hükümlünün iş bu infaza konu ilâm yönünden 2. kez mükerrerlik şartlarını taşıdığı anlaşılmış ise de, sanık aleyhine karşı temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın ikrar içeren savunmaları, müşteki beyanları, CD çözüm tutanağı, teşhis tutanakları, uzmanlık raporları, arama ve yakalama tutanakları ve mevcut deliller karşısında mahkumiyet kararının doğru olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde aşagıda belirtilen düzeltme nedeni ve yukarıda eleştirilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
4. Yargıtay bozma ilamı sonrası sanık hakkında hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 3 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sanığın 3 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı ise de, bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesi uyarınca Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde (4) numaralı bentte açıklanan nedenle Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.06.2024 tarihli ve 2024/214 Esas, 2024/243 Karar sayılı sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 2. kısım 6. paragrafta yer alan "...sanığın neticeten 3 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına..." ibaresi hükümden çıkartılarak yerine "...sanığın cezasının 3 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası üzerinden İNFAZINA," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.02.2026 tarihinde karar verildi.