"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/128 E., 2023/64 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret
Sanığın yokluğunda kurulan hükmün bilinen son adresine 11.03.2023 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın da yasal bir haftalık süre içerisinde 16.03.2023 tarihli temyiz dilekçesi ile başvuruda bulunduğu ve temyiz isteminin süresinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yargıtay Bozma İlâmı
Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2010/547 Esas, 2015/147 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 25.01.2022 tarihli ve 2019/6156 Esas, 2022/1388 Karar sayılı kararı ile özetle, sanığın mağdura karşı hürriyetten yoksun kılma eylemini cebren gerçekleştirdiği, bu kapsamda temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2. maddesine göre tayin edilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde aynı maddenin birinci fıkrasına göre hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, atılı suç tamamlanmış olduğu halde teşebbüs hükümleri uyarınca indirim yapılması, yasal olmayan gerekçeyle cezanın ertelenmesine yer olmadığı kararı verilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci
Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/128 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-a-e, 62... /1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun(5271 sayılı Kanun) 307. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek 5 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz İstemi
Somut bir nedene dayanmamaktadır.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, sanığın boşanma aşamasında olduğu eşi olan mağdureyi bıçak zoruyla çalıştığı iş yerinin önünden alarak başka bir sokağa kadar götürdüğü, burada polisin müdahalesiyle olayın sonlandığı iddiasına ilişkin olarak;
1. Sanığın eylemini silahla ve eşine karşı işlediğini anlaşılmakla, temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 3 ve 61. maddeleri gereğince aynı Kanun'un 109/3-a-e maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği nazara alınarak, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın savunmaları, mağdurenin kolluk beyanı, tanık ifadesi, olay tutanağı ve mevcut deliller karşısında mahkumiyet kararının doğru olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Sanık hakkında hüküm kurulduğu sırada, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesi esnasında, uygulama maddesinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) ''326/son maddesi'' yerine ''CMK'nın 307. maddesi'' şeklinde gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı ise de, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/128 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği düzeltilmesi mümkün görülmekle, hükmün beşinci paragrafında yer alan ''...CMK'nın 307. maddesi...'' ibaresi çıkartılarak yerine ''...1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi...'' ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.02.2026 tarihinde karar verildi.