"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2197 E., 2024/2348 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2024 tarihli ve 2024/163 Esas, 2024/292 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 52, 53... . maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ve 22.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 06.11.2024 tarihli ve 2024/2197 Esas, 2024/2348 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı somut tek bir delilin bulunmadığına, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre,
Dava dosyası kapsamına göre, 11.01.2024 tarihinde, sanığın uyuşturucu madde sattığı yönünde istihbari bilgi elde edinilmesi üzerine yapılan fiziki takipte, sanığın kullanıcı tanık M.Y.'ye esrar maddesi sattığı, sanığın işyerinde yapılan usulüne uygun aramada ise esrar maddesi ile ... ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak;
Olayın intikal şekli, uyuşturucu maddenin ele geçirilmesine ilişkin olarak kolluk tarafından düzenlenen tutanak, ele geçirilen uyuşturucu maddeye ilişkin uzmanlık raporu, uyuşturucu kullanıcı tanık M.Y'nin beyanları ile teşhis tutanağı, tutanak mümzilerinin anlatımları, sanığın işyerinde ve kullanıcı tanıkta ele geçen uyuşturucu maddenin aynı türde olduğu hususları birlikte dikkate alındığında sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği, 5237 sayılı Kanun'un '' cezanın belirlenmesi '' başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen '' cezada orantılılık ilkesi'' nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 06.11.2024 tarihli ve 2024/2197 Esas, 2024/2348 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.01.2026 tarihinde karar verildi.