"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/354 E., 2025/436 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2023/476 E., 2024/338 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların 102/1 ve 391 numaralı mera parsellerine ayçiçeği ekmek suretiyle tecavüzde bulunduklarını, 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 4/4. maddesi uyarınca vasıfları bozulan mera yaylak ve kışlakları tekrar eski konumuna getirmek amacı ile yapılacak masrafların sebebiyet verenden alınacağı hususunun düzenlendiğini ileri sürerek, davalı tarafından dava konusu mera parsellerine yapılan müdahalenin men'ine, eski hâle getirilmesi için şimdilik 100,00 TL bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalılar cevap dilekçelerinde; davaya konu taşınmazların kullanılmadığını, mera parsellerine zarar verilmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ... tarafından davaya konu meraya yonca ekmek suretiyle el atıldığı, mera vasfının bozulduğu, bilirkişi tarafından düzenlenen raporun objektif ve hüküm kurmaya elverişli bulunduğu, davalı ...'ın meraya el attığına dair delil bulunamadığı gerekçesiyle ... yönünden davanın kabulüne, ... yönünden davanın reddine karar verilmiş, nispi harç ve vekâlet ücretine hükmedilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı ... tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kazançları bir olan davalılar tarafından eylem birliği içinde davaya konu taşınmazların kullanıldığından davanın her iki davalı yönünden de kabulü gerekirken davalı ... bakımından davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı, ayrıca meraya el atmanın önlenmesi talebi hakkında hüküm kurulurken meranın değeri dikkate alınmadan, karar ve ilâm harcı ile vekâlet ücretine maktu miktarda hükmedilmesi, konusu para ile değerlendirilebilen eski hâle getirme bedeli yönünden ise, belirlenen bedel üzerinden hesaplanan karar ve ilâm harcı ile vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği, İlk Derece Mahkemesince keşfen alınan bilirkişi raporu doğrultusunda belirlenen taşınmaz değeri üzerinden nisbi harca ve davacı lehine nispi vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kabulüne karar verilmiş, el atmanın önlenmesi yönünden maktu, eski hâle gitirme bedeli yönünden nispi harç ve vekâlet ücretine hükmedilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; maktu harç ve vekâlet ücreti yönünden kararın doğru olmadığını, mera olup olmadığına bakılmaksızın dava değeri üzerinden harç alınması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, meraya el atmanın önlenmesi ve eski hâle getirme bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
20.01.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.