"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/291 E. 2022/77 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜMLER : Sanıklar hakkında ayrı ayrı mahkûmiyet, kaçak eşya ile nakil aracının müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.05.2020 tarihli ve 2016/343176 sayılı yazısı ile iadesine karar verilen Mahkemenin 24.05.2016 tarihli hükmünün yalnızca sanıklar müdafi tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun (5607 sayılı Kanun) gereği sonuç ceza belirlendikten sonra 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326. maddesinin son fıkrası gereği cezada kazanılmış hak nedeniyle, sanıkların cezasının 3 yıl 9 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç ceza olarak 3 yıl 9 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,
2.Suçta kullanılan nakil aracının 5607 sayılı Kanun’un 13/1. maddesi yollaması ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54/1. madde ve fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.
Açıklanan nedenlerle sanıklar ... ile ... müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün cezada kazanılmış hakka ilişkin bendinden "...sanıkların sonuç ceza olarak ayrı ayrı 3 YIL 9 AY HAPİS ve 5 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," bölümünün çıkartılarak yerine "...1402 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği, SANIKLARIN CEZADA KAZANILMIŞ HAKKI GÖZETİLEREK CEZALARININ 3 YIL 9 AY HAPİS VE 100,00 TL ADLİ PARA CEZASI ÜZERİNDEN İNFAZINA," ibaresinin eklenmesi, hükümden "Sanıklar hakkında sonuç ceza olarak ayrı ayrı 3 YIL 9 AY HAPİS VE 100 TL ADLİ PARA CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA," bendinin çıkartılması, hüküm fıkrasında suçta kullanılan nakil aracına ilişkin bölümden "...13 ve TCK 54..." ibaresinin çıkartılarak yerine "... 13/1 maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/1." ibaresinin eklenmesi ile sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.01.2026 tarihinde karar verildi.