"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/64 E., 2025/136 K.
SUÇ : Gece vakti yağma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Bozma
Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2018 tarihli ve 2017/78 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında gece vakti yol kesmek suretiyle yağmaya teşebbüs suçundan verilen kararların sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2018/1578 Esas, 2018/3102 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun)
280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. Bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 16.06.2025 tarihli kararında özetle, " ... sanığın özgülediği kastına göre mağdurlara karşı eylemlerinin, aynı malvarlığına yönelik bütün halinde tek bir yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde iki ayrı yağmaya teşebbüs suçundan hüküm kurulması ve sanığın, önceden tasarlayıp mağdurların geçmesini bekleyerek tertibat aldığına dair delil olmadığı halde suçların yol kesmek suretiyle işlendiği kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 149/1-d maddesi ile uygulama yapılması... '' nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci
Bozma üzerine Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2025 tarihli kararı ile sanık hakkında, nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 35 inci maddenin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ikinci kez mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Yağma suçunun maddi unsurlarının oluşmadığına, mağdurların akraba ve şikâyetten vazgeçmiş olmaları hususunun gözardı edildiğine, kabul anlamına gelmemekle birlikte malın değerinin azlığı nedeniyle sonuç cezadan indirime gidilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 149/1-h maddesinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alındığında müdafii hazır edilerek karar verilmesi gerekirken, sanık müdafinin yokluğunda karar verilmesi talepli dilekçesine binaen müdafii yokluğunda karar verilmesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddeleri uyarınca sanığın savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
12.01.2026 tarihinde karar verildi.