"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/655 E., 2021/207 K.
SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, beraat hükmünün kaldırılarak mahkûmiyet kararı verilmesine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma
İlk Derece Mahkemesince hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizlerin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme karşısında, istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteğinin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince mala zarar verme suçu yönünden verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Sanık hakkında Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.01.2018 tarihli ve 2017/754 Esas, 2018/25 Karar sayılı kararı ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine, mala zarar verme suçu yönünden ise 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince beraatine dair karar verilmiştir.
B. İstinaf
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2018/655 Esas, 2021/207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçu yönünden istinaf talebinin esastan reddine, mala zarar verme suçu yönünden ise Büyükçekmece 6. Asliye Ceza mahkemesinin 11.01.2018 tarihli ve 2017/754 Esas, 2018/25 Karar sayılı kararı ile mala zarar verma suçundan verilen beraate ilişkin kararın 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi gereğince kaldırılmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-c, 62... . maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz Sebepleri
Katılanların arsasında bulunan ağaçların kendisi tarafından kesilmediğini, aşamalarda zararı gidermek istemesine rağmen müştekilerin yanaşmadığını, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesi için zararı gidermiş olması gerektiğini bilmediğini, öğrenir öğrenmez müştekilerin zararını PTT aracılığı ile konutta ödemeli olarak gönderdiğini, suç işleme kastı olmadığını beyan ederek hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın bilirkişi raporlarında 2 adet ağacın değerine ilişkin tespitlerin 2017 yılına ait olduğunu, ağaçların güncel değeri ile ağaçlara yapılan masraflar dahil edilerek tespit edilen zararın giderilmesi gerektiğine, hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme suçlarından sanığın eyleminin sabit olduğuna, mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanık ile katılanların arsasının bitişik olduğu, sanığın arsasına inşaat yaparken katılanlara ait arsanın tel çitlerinin ve sınıra yakın dikilen ağaçların yan yattığı olayda, sanığın aşamalarda alınan istikrarlı savunmalarında, kendi arsasında temel açmak amacı ile sınırda bulunan tel çitleri kaldırmak zorunda olduklarını, ağaçların komşu arsada sınıra yakın yerde dikilmiş olması nedeni ile köklerinin ve dallarının kendi arsasına geçtiğini, bu sebeple temel açılması sırasında ağaçların kendi arsasına doğru yan yattığını, aşamalarda zararı gidermek için katılanlara ulaşmaya çalıştığını ancak katılanların buna yanaşmadığını beyan ettiği, ilk derece mahkemesince yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporu ve yapılan gözlemde ise, iki parselin tam sınırına dikilmiş ağaçların yan yatma neticesi zarar gördüğüne dair tespit yapıldığı anlaşılmakla, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince yapılan keşif sonrası düzenlenen raporda hava fotoğraflarında inşaattan önce iki ağacın bulunduğu inşaattan sonra ise bu iki ağacın olmadığı, sanığın ağacların temel atılması sırasında yan yattığına yönelik savunmaları birlikte değerlendirildiğinde sanığın ağaçlara zarar verdiğine yönelik rapor düzenlenmiş ve olaydan dört gün sonra tutulan 27.03.2017 tarihli tutanakta ağaçların köklerinden kesildiği tutanak altına alınmış ise de, somut olayda sanığın şikâyetin akabinde istikrarlı bir şekilde ağaçlara ve tel çite zarar verme kastı bulunmadığına, ağacın kendisi tarafından kesilmediğine ve zararı aşamalarda gidermek istediğine yönelik samimi beyanları karşısında sanığın katılanlara zarar verme kastı ile hareket ettiğine yönelik dosya kapsamında her hangi bir görgü tanığı veya başkaca somut bir delil bulunmadığı anlaşılmakla sanığın bilerek ve isteyerek ağaçlara zarar verme kastının bulunmadığı, eyleminin taksir düzeyinde olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında kast yokluğundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
1-Sanık Hakkında Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Suçu Yönünden Kurulan Hükmün Temyiz İsteminin İncelemesinde:
5271 sayılı Kanun’un 286/2-g. maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, hakkı olmayan yere tecavüz suçu yönünden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,
2-Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçu Yönünden Kurulan Hükmün Temyiz İsteminin İncelemesinde:
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2018/655 Esas, 2021/207 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
15.01.2026 tarihinde karar verildi.