"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2517 E., 2024/343 K.
SUÇLAR : Kasten yaralamaya teşebbüs, kasten yaralama, birden fazla kişi ile
tehdit
HÜKÜMLER : Hükümlerin kaldırılması suretiyle sanıkların mahkûmiyetine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma
Kasten yaralama teşebbüs ve nitelikli tehdit suçları yönünden katılan sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan ön inceleme neticesinde; kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
1- Mağdur Sanık ... Hakkında Mağdur Sanık ...'a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Temyiz İncelemesinde;
Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yapılan inceleme sonunda ilk derece mahkeme kararının kaldırılması ile mağdur sanık ... hakkında mağdur sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar verildiği belirtilmiş ise de; ilk derece Mahkemesince de aynı hükmün verildiği, istinaf karar gerekçesinde de bahse konu hüküm yönünden yeniden değerlendirme yapılarak karar verildiğine dair ifade bulunmadığı hükümde de değişiklik yapılmadığı anlaşılmakla, istinaf hükmünün niteliği itibariyle hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi mahiyetinde olduğu,
Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan sanık ...'in temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
2- Mağdur Sanık ... Hakkında Tehdit ve Mağdur Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerinin Temyiz İncelemesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, mağdur sanık ...'ın temyiz isteminin eksik inceleme yapıldığına kimseyi darp ya da tehdit etmediğine ilişkin olduğu, sanık ...'ın temyiz isteminin daha önce beraat kararı aldığına ve kimseyi darp etmediği için daha önce kurulan beraat kararının hukuka uygun olduğu halde mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre, mağdur sanık ... İnan hakkında tehdit, sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Ayrıca dosyada Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, mağdur sanık ... İnan hakkında tehdit, sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, sanıklar Alp Timuçin İnan ve ...'ın yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3- Mağdur Sanık ... Hakkında Mağdur Sanık ...'a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Temyiz İncelemesinde;
Mağdur sanıkların ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulundukları, mağdur sanık ... ile kardeşi temyiz dışı sanık ... ile ... arasında husumet bulunduğu, 31.07.2015 günü, sanık ... ile mağdur sanık ...'in mağdur sanık ........... kaldığı koğuşa gittikleri, koğuşta arbede çıktığı, sanık ...'in ilk ifadesinde mağdur sanık ...'in elindeki bardağı kırarak, mağdur sanık ...'a saldırdığını söylediği, sanık ...'ın, mağdur sanık ...'ın bardağı kendisine fırlattığını söylediği, mağdur sanık ...'in ise sanık ... tarafından kendisine bardak fırlatıldığını söylediği, tanık .......... ise savcılık ifadesinde mağdur sanık ...'in elinde bardak gördüğünü söylediği, kovuşturma aşamasında ise mağdur sanık ...'in mağdur sanık ...'ın elinde bardakla kendisine saldıracakken görevlilerin geldiğini söylediği, yine tanık ......... kovuşturma aşamasındaki beyanında da mağdur sanık ...'in elinde bardak olduğunu ve mağdur sanık ...'ın herhangi bir hareketini görmediğini beyan etmesi ve bilirkişi raporunda koğuş içerisinden dışarıya bir bardak fırlatıldığının, vardak fırlatıldığı sırada ise koğuş dışında pek çok hükümlünün bulunması karşısında, mağdur sanık ...'ın üzerine atılı kasten yaralamaya teşebbüs suçunu işlediğine dair soyut iddia dışında delil bulunmadığı anlaşılmakla mağdur sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
13.01.2026 tarihinde karar verildi.