"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3870 E., 2023/3695 K.
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : Esastan ret
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2023 tarihli ve 2023/305 Esas, 2023/499 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-d-h, 35, 62, 53, 54, 58... . maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadereye, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.
B. İstinaf
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.12.2023 tarihli ve 2023/3870 Esas, 2023/3695 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun "Yağma eyleminin suça konu eşyaların alınması ile tamamlandığının gözetilmemesi aleyhe istinaf talebi bulunmadığından değerlendirme dışı bırakılmıştır" ve "sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-d,h ve 35. maddeleri uygulanarak belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 6 yıl 3 ay olarak belirlenmesi gereken sonuç cezanın 5 yıl 15 ay olarak eksik belirlenmesi yağma suçu yönünden aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştiri konusu yapılmıştır." eleştirileri ile 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın suç işleme kastının olmaması ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği suçun maddi ve manevi unsurların oluşmadığı dikkate alınmaksızın sanığın beraat etmesi gerekirken cezalandırılması yönündeki kararın hukuka aykırı olduğuna, istinaf mahkemesince istinaf başvurularının gerekçelendirilmediğine, açıklanan gerekçelerle ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesi çerçevesine resen gözetilecek gerekçelerle usul ve kanunu aykırı olan maddi ve muhakeme hukukuna aykırı kararın bozulmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1. Nitelikli yağma suçunun işyerinde işlenmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 149/1-d maddesinin uygulanması gerekirken, suç gece vakti sayılan zaman diliminde işlenmediği halde aynı Kanun'un 149/1-d maddesi yanında 149/1-h bendi de uygulanmıştır. Ancak cezanın alt sınırdan tayin edilmiş olması karşısında, bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştiri ve düzeltme dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.
3. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Beykoz 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2022 tarihinde kesinleşen 2021/232 Esas ve 2022/223 Karar sayılı ilama konu adli para cezasının doğrudan ve kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 272/3-a son maddesine aykırı şekilde yazılı biçimde uygulama yapılması hukuka aykırı ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, istinaf başvurusunun esastan redine yönelik hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin hüküm fıkrasında yer alan, tekerrür uygulanmasına ilişkin 6 numaralı paragrafın çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
13.01.2026 tarihinde karar verildi.