"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1512 Esas, 2025/252 Karar
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Bozma
Adana 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli beraat kararının istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın mahkumiyetine dair verilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi sonrasında, Dairemizin 27.06.2024 tarihli kararı ile bozulmasına ve dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci
Bozma üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 12.02.2025 tarihli ve 2024/1512 Esas, 2025/252 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan, sanığın daha önce aynı suçtan verilen ve kesinleşen cezasının mahsubu sonucu 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 2.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın suçun oluşması için gereken özel kast ile hareket etmediğine, suçun tamamlandığına dair dosyada delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Adana 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/91 Esas sayılı dava dosyasında; sanık hakkında 22.02.2019 tarihli iddianameyle tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, yargılama sonucu kurulan 18.05.2023 tarihli mahkumiyet hükmünün 14.11.2023 tarihinde kesinleştiği, temyize konu bu davaya dayanak teşkil eden 21.01.2015 tarihli iddianamede de değinilen mahkumiyet hükmüne konu aynı eylemlerden dolayı kamu davası açıldığı, her iki iddianamenin aynı döneme ilişkin vergi inceleme raporlarına dayandığı ve bu raporlardaki eylemlerin dava konusu yapıldığı, sanığa yüklenen fiillerin aynı olduğu, Adana 23. Asliye Ceza Mahkemesine açılan davanın mükerrer dava niteliğinde bulunduğu nazara alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde uygulama yapılması hukuka aykırı görülmüştür.
III. KARAR
Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi gereğince Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.01.2026 tarihinde karar verildi.