"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/3335 Esas, 2021/2558 Karar
SUÇLAR : İcbar suretiyle irtikap, rüşvet alma
HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesince icbar suretiyle irtikap suçundan verilen beraat hükmünün kaldırılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine, rüşvet alma suçundan verilen mahkumiyet hükmü düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi (sanık ... hakkında)
İlk Derece Mahkemesince icbar suretiyle irtikap suçuna yardım etmeden verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddi (sanık ... hakkında)
EK KARAR : Temyiz isteminin reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen asıl ve ek Kararların temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
Sanık ... hakkında icbar suretiyle irtikap suçuna yardım etmeden verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g madde-fıkra ve bendi uyarınca 10 yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlara ilişkin beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlardan olması ve bu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmaması nedeniyle temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin adı geçen sanık hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanık ... hakkında icbar suretiyle irtikap suçundan kurulan asıl Kararın ve rüşvet alma suçundan temyiz isteminin reddine dair ek Kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden sanık müdafiinin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2019 tarihli ve 2018/258 Esas, 2019/407 sayılı Kararı ile sanığın icbar suretiyle irtikap suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine, rüşvet alma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 252/1 ve 62. maddeleri gereği 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. İstinaf
1. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 21.12.2021 tarihli ve 2020/3335 Esas, 2021/2558 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince icbar suretiyle irtikap suçundan kurulan beraat hükmü 5271 sayılı Kanun’un 280/2 maddesi gereği kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 250/1,4, 62... /1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, rüşvet suçundan kurulan mahkumiyet hükmü düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine hükmedilmiştir.
2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 18.01.2022 tarihli ek Kararı ile sanık ... hakkında rüşvet alma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik sanık müdafiinin yapılan temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmaması ve şüpheden sanığın yararlanması gerekmesi nedeniyle mahkumiyet hükmünün ve ek Kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1.Sanık hakkında rüşvet alma suçundan verilen mahkumiyet hükmü düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararına ilişkin sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine dair ek Karar yönünden
Sanık hakkında rüşvet alma suçundan verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasına yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a madde-fıkra ve bendi uyarınca 5 yıl veya daha az hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarına ilişkin olması sebebiyle temyizi mümkün bulunmayan söz konusu karara ilişkin temyiz isteminin reddine dair ek Kararda isabetsizlik görülmemiştir.
2.İlk Derece Mahkemesince icbar suretiyle irtikap suçundan verilen beraat hükmünün kaldırılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin karar yönünden
Suç tarihinde ... Belediye Başkanı olarak görev yapan sanık ile temyiz dışı sanıklar, belediye çalışanları ... ve ...'in, ilçede bulunan ve şikayetçi ...'nun işlettiği .... Gıda ve Alışveriş Merkezine yönelik olarak son tüketim tarihi geçmiş gıda maddesi sattığı gerekçesi ile iş yeri kapatma cezası verildiğine dair evrak tebliğ edip ... Spor Kulübüne bağışta bulunması halinde işlem yapmayacakları şeklinde icbarda bulundukları iddia ve kabul edilen olayda; iş yeri kapatma cezası tebliğ edilen şikayetçinin ilk olarak temyiz dışı sanık ... ile görüştüğünü ve bu sanığın kendisine sorunun çözümü için belediye başkanı olan sanığa ulaşması gerektiğini söylediğini, bunun üzerine adı geçen sanığı cep telefonundan aradığını ancak telefonu belediye başkanının danışmanı olan temyiz dışı sanık ...'in açtığını ve yüz yüze görüşmelerinde kendisinden ... Spor Kulübüne 5.000,00 TL bağış yapmasını istediğini beyan ettiği, sanığın ise şikayetçinin iş yerine kapatma cezası uygulanması konusunda bilgisi olmadığını ve bu konuda hiç kimseyle görüşme yapmadığını savunduğu, duruşmada dinlenen tanıkların ve diğer sanıkların da aksi yönde bir beyanları olmadığı gibi belediyeye yazılan müzekkereye verilen cevaptan da suç tarihinde son tüketim tarihi geçmiş ürünler satıldığına ilişkin bir tespit tutanağı ve iş yerinin kapatılmasına dair belediye encümeni kararı bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksini kanıtlayan her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut deliller bulunamadığından Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesinin sanığın yüklenen suçtan beraatine ilişkin hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermesi yerine delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat hükmü kaldırılarak sanığın yüklenen suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
1. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2.Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle ek Kararda hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
3.Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle; sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin Kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2 ve 307/5. maddeleri uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere hükmü bozulan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,31.03.2026 tarihinde karar verildi.