"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR TARİHİ : 08.03.2024
SAYISI : 2021/1045 E. 2024/203 K.
SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin kabule değer sayılamamasından dolayı reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ek karar onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hüküm ile görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen ek kararın temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükmü ve ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
2. 08.03.2024 tarihli ek karar ile görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve sanığın eşinin temyiz istemleri; suçu işlemediğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, delil olmadığına, ayaklarından engelli olduğuna, kararın bozulmasına yöneliktir.
III. GEREKÇE
Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanığın, söylediği sözlerin söyleniş bütünlüğü içerisinde değerlendirildiğinde, geleceğe yönelik cinsel dokunulmazlığa yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle direnme suçunun tehdit unsurunu oluşturduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında ayrıca hakaret suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
A.Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden,
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı ve 296. maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan "... temyiz edilmeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise, ... hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder" şeklindeki hüküm dikkate alındığında, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın eşinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.03.2026 tarihinde karar verildi.