"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/3542 E., 2025/1270 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Sulh Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2019/287 E., 2022/698 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin (12.) maddesinde, kiralananın en geç 20.07.2018 tarihinde kiracıya mazeretsiz teslim edileceğinin, aksi halde kiracının uğrayacağı her türlü zarar ve ziyanı kiraya verenin karşılayacağının düzenlendiğini, kiralananın ancak 30.11.2018 tarihinde müvekkiline kullanıma elverişli olarak teslim edildiğini, dolayısıyla davalının kira alacağının bu tarih itibariyle doğduğunu, davalının beyanı üzerine müvekkilinin eşyalarını kiralananda bıraktığını, davalının taahhüdünü yerine getirmemesi nedeniyle müvekkilinin 4 ay boyunca evsiz bırakıldığını, bu dönemde dairedeki tadilatlar sebebiyle müvekkilinin eşyalarının hasar gördüğünü, albüm ve konser çalışmalarının da ertelendiğini, bu nedenle maddi zarara uğrayan müvekkilinin ayrıca bu süreçte arkadaşlarının yanında yaşamak zorunda bırakıldığını, sanatını icra edemeyen müvekkilinin psikolojik olarak da zor durumda bırakıldığını ileri sürerek; kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin 30.11.2018 tarihi olduğunun ve ödeme yükümlülüğünün bu tarihten itibaren doğmuş olduğunun tespitine, bu mümkün olmadığı takdirde müvekkilinin daireyi amacına uygun şekilde kullanamadığı döneme ait kira bedellerinin müvekkiline iadesine, ayrıca fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın tazminine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili; taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesi uyarınca yıllık kira bedelinin müvekkiline peşin olarak ödendiğini, müvekkilinin elinde olmayan sebeplerle sözleşmede belirtilen 20.07.2018 tarihinde kiralananın davacı kiracının kullanımına hazır hale getirilemediğini, davacının kiralanan oturmaya hazır hale gelmeden, onarımlar, tadilatlar bitmeden eşyalarını taşıdığını ve kiralananı kullanmaya başladığını, kiralananın 2018 yılı Ağustos ayı sonunda oturuma elverişli hale geldiğini ancak daha sonra Kasım ayında kiralananın ön cephesindeki pencerelerin değiştirildiğini, bu sürede davacının kiralananı fiilen kullandığını, müvekkilinin tüm iyi niyetiyle kira başlangıç tarihinin 30.11.2018 olarak tespit edilmesi talebini kabul ettiğini ancak güçlendirme çalışmalarını bitirilmemesine müvekkili sebep olmadığından tazminat talebinin yerinde olmadığını savunarak, tazminat talebinin reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin 30.11.2018 tarihi olduğunu kabul ettiği, kira ödeme yükümlülüğünün tarafların ortak kabulü doğrultusunda bu tarihten itibaren başlayacağı, dosyada yer alan video kaydının incelenmesinde davacının eşyalarının toplu vaziyette ortalıkta durduğu ve tadilat çalışmalarının sürdüğünün anlaşıldığı, tadilat esnasında davacının eşyalarına zarara verilip verilmediğinin tespit edilemediği, tadilat nedeniyle oluştuğu iddia edilen maddi zararın dosyada mevcut toplanan delillerle ispatlanamadığı, dinlenen tanık beyanlarına göre de davacının eşyalarının zarar gördüğüne dair bir görgü bulunmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin 30.11.2018 tarihi olduğunun tespitine, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayılı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin kararında esası etkileyen bir usul hatası bulunmadığı, vakıa tespitlerinin tam ve doğru olarak yapıldığı, maddi hukuk normlarının doğru olarak uygulandığı, delillerin değerlendirilmesinde de hatalı bir sonuca varılmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili; davalının kiralananı zamanında ve kullanıma uygun şekilde teslim etmesinin tazminat sorumluluğunu doğurduğunun gerek Mahkeme gerekse de İstinaf Mahkemesince göz ardı edildiğini, kiralananın sözleşme aykırı olarak 20.11.2018 tarihinde kullanıma uygun bir şekilde teslim edildiğini, kiraya verenin geç teslimden doğan zararı gidermekle yükümlü olduğunu, müvekkilinin kiralananda bulunan eşyalarının zarar görmüş olmasından dolayı davalının haksız fiil sebebiyle tazminat sorumluluğunun doğduğunu, kiralananın geç tesliminden dolayı uğranılan zararı gösterir delil bulunmadığı yönündeki tespitinin kabulünün mümkün olmadığını, dosyaya bu hususta gerekli delillerin sunulduğunu, kararda manevi tazminat talebiyle ilgili gerekçeye yer verilmediğini, davalının kiralananı öngörülen tarihte müvekkile teslim etmemesinin dahi başlıca manevi anlamda zarar veren bir durum olduğunu, ancak bunun yanı sıra müvekkilinin eşyalarının zarar gördüğünü, evin geç teslimi ve eşyaların zarar görmesinin albüm ve konser sürecinin ertelenmesine neden olduğunu, davalının kusurlu eylemiyle sebep olduğu bu zararı tazmin etmesi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin tespiti ve kiralananın geç teslimi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa ilgili kanun maddelerinin doğru şekilde uygulanmasına, davacının kiralananın geç teslim edilmesi nedeniyle zarara uğradığını ispat edemediğinin anlaşılmasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.