"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1861 E., 2025/3171 K.
DAVA TÜRÜ : Ayrılık
İLK DERECE MAHKEMESİ : Çay Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
SAYISI : 2022/337 E., 2024/213 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından ayrılık davasının reddi ve tedbir nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı kadın vekilinin tedbir nafakasının miktarına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davacı kadın vekili tarafından açılan ayrılık davasının yapılan yargılaması sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların üç yıl süre ile ayrılıklarına karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesi kararının davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesis edilerek davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesince davalı erkeğe yüklenen kadından DNA testi isteyerek çocuk ... yönüyle sadakatsizliğe dair ithamda bulunduğu kusurunun yerinde olduğu belirlenmiş ancak ayrılık kararı verilebilmesi için boşanma sebeplerinin ispatlanmış olması ve ortak hayatın yeniden kurulması olasılığının bulunması gerektiği, somut olayda da tarafların yeniden bir araya gelme ihtimalinin toplanan delillerle kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu`nun (4721 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasına göre; boşanma sebebi ispatlanmış olursa, hâkim boşanmaya veya ayrılığa karar verir. Davalı erkek tarafından temyiz edilmeyerek kesinleşen bu kusur davacı kadın için bir boşanma sebebidir. Aynı maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarına göre ise; dava yalnız ayrılığa ilişkinse, boşanmaya karar verilemez ve dava boşanmaya ilişkinse, ancak ortak hayatın yeniden kurulması olasılığı bulunduğu takdirde ayrılığa karar verilebilir. Somut olayda dava; boşanma davası olmayıp münhasıran ayrılığa ilişkindir. Bu durumda davacı kadın tarafından açılan ayrılık davasında boşanma sebebi olduğundan ayrılık davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ayrılık davası yönünden davacı kadın yararına BOZULMASINA
2. Davacı kadın vekilinin tedbir nafakasının miktarına yönelik temyiz tirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,
Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
02.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.