"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/3162 E., 2025/174 K.
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 6. Aile Mahkemesi
SAYISI : 2020/62 E., 2022/710 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı kadın vekili tarafından duruşma istemli olarak zinaya dayalı davanın reddi, reddedilen nafakalar ve tazminatların miktarı yönünden; davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından ise kadının boşanma davasının kabulü, erkeğin davasının reddi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve erkeğin reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda 20.01.2026 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.
Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Avukat ... ile karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Taraflarca karşılıklı açılan boşanma davalarının yargılaması sonucunda kadının terditli açtığı davada zinaya dayalı boşanma davasının ispatlanmadığından reddine, kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına tazminat takdirine, kadının yoksulluk nafakasının reddine, erkeğin karşı boşanma davasının ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine davacı karşı davalı kadının tazminat miktarlarına yönelik istinaf başvurusunun kabul edilerek bu hususta yeniden hüküm tesisine, kadının sair, erkeğin tüm istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karar taraflarca yukarıda sınırlandırıldığı şekilde temyiz edilmiştir.
Zinanın varlığı için, eşlerden birinin karşı cinsten başka bir kişiyle cinsel ilişkide bulunması ya da böyle bir ilişkinin yaşandığına kesin gözüyle bakılmasını gerektiren bir durumun ortaya çıkması ve bunun da ispatlanmış olması gerekir. Her ne kadar Mahkemece, kadın tarafından açılan davada dosyada mevcut delillerin zina iddiasını kanıtlamaya yeterli olmadığı kanaatine varılarak, 4721 sayılı Kanunun 161 inci maddesi uyarınca açılan zina sebebine dayalı boşanma davası reddedilmiş ise de; tanık beyanlarına göre erkeğin alışveriş merkezinde bir kadınla sarmaş dolaş, yine aynı kadınla birlikte alışveriş yaparken görüldükleri, bu kadına ait apartmana birlikte gelerek geceledikleri ertesi sabah evden ayrıldıkları, tanık beyanlarını destekleyen video kaydına göre erkeğin kullandığı aracın kadına ait evin önünde resimlerinin bulunduğu, erkek ile dava dışı kadın arasında çok sayıda telefon görüşmesinin bulunduğu anlaşılmakla tüm bu delillerin zinanın varlığını gösterdiği kabul edilmelidir. Bu nedenle, kadının zina hukuki sebebine dayalı asli talebinin kabulü gerekirken hatalı değerlendirme ile evlilik birliğinin sarsılması sebebine dayalı davasının kabulü yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA,
Duruşma için takdir olunan 40.000,00 TL vekâlet ücretinin davacı-karşı davalı ...'den alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı-karşı davacı ...'e verilmesine ve 40.000,00 TL vekâlet ücretinin davalı-karşı davacı ...'den alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı-karşı davalı ...'e verilmesine,
Temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara iadesine,
Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
20.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.