"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/100 E., 2018/336 K.
SUÇ : Hırsızlık
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/02/2026 tarihli ve KYB-2025/9089 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Erteli hapis cezasının aynen infazına dair İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.08.2020 tarihli ve 2018/100 esas, 2018/336 sayılı ek kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde hukuki değerden yoksun olacağı gözetilerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre,
1-İstanbul Anadolu Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 29.06.2017 tarihli raporunda, suç tarihinde işlediği iddia olunan hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu belirtilen suça sürüklenen çocuğun kayden 01.12.2003 doğum tarihli olup suçun işlendiği tarih itibarıyla 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılmasına rağmen, hakkında 5237 sayılı Kanun’un 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uygulanarak suça sürüklenen çocuğa fazla ceza verilmesinde,
2-Suça sürüklenen çocuğun, inceleme dışı diğer sanıklarla birlikte hırsızlık yapmaya karar verdiği ancak suça sürüklenen çocuğun müştekinin evine girmeden dışarıda gözcülük yaparak fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi yerine, anılan Kanun'un 39. maddesinin uygulanmasında, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Erteli hapis cezasının aynen infazına dair İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.08.2020 tarihli ve 2018/100 Esas, 2018/336 sayılı ek kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde hukuki değerden yoksun olacağı gözetilerek yapılan incelemede;
1.İstanbul Anadolu Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 29.06.2017 tarihli raporunda, suç tarihinde işlediği iddia olunan hırsızlık suçunun hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu belirtilen suça sürüklenen çocuğun kayden 01.12.2003 doğum tarihli olup suçun işlendiği tarih itibarıyla 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılmasına rağmen, hakkında 5237 sayılı Kanun’un 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uygulanarak suça sürüklenen çocuğa fazla ceza verilmesi,
2.Suça sürüklenen çocuğun, inceleme dışı diğer sanıklarla birlikte hırsızlık yapmaya karar verdiği ancak suça sürüklenen çocuğun şikâyetçinin evine girmeden dışarıda gözcülük yaparak fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi yerine, anılan Kanun'un 39. maddesinin uygulanması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2018 tarihli ve 2018/100 Esas, 2018/336 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği aleyhe sonuç doğurmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.