Consülto
Consülto
Karar ArşiviYargıtay İçtihat Veritabanı
Yargıtay

2. Ceza Dairesi

Dosya2025/16126 E. 2026/89 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1157 E., 2022/2035 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, resmi belgede sahtecilik

SUÇLARIN TARİHİ : 28.07.2020

HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak yeni hükümler tesisi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanğın temyiz isteminin "resmi belgede sahtecilik suçundan hakkında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığından beraatine karar verildiğine ancak bölge adliye mahkemesinin cezalandırılmasına karar verdiğine, motosikleti sitenin dışından yol üzerinden aldığına ve kararın lehine olarak bozulmasını talep ettiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken suç adının “bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık” yerine “adet, tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık” olarak yazıldığı; ancak uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi olarak gösterildiği ve temel ceza doğru belirlendiğinden bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/480 Esas, 2020/517 Karar sayılı ilâmında 18.04.2022 tarihinde kanun yararına bozma nedeni ile beraat kararı verildiği anlaşıldığından, Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 25. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

§