Consülto
Consülto
Karar ArşiviYargıtay İçtihat Veritabanı
Yargıtay

2. Ceza Dairesi

Dosya2025/14154 E. 2026/179 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2024/509 E., 2024/765 K.

SUÇ: Hırsızlık

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinde "Temyiz ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinde ise "Temyiz eden hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin "manevi unsurun gerçekleşmediğine ve katılan ile husumetli olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Temyiz incelemesine tabi dosyaya ilişkin olarak, sanık ...’nin katılan ... ’e karşı 22.03.2016 tarihinde takside yolculuk yaptığı sırada yanında bulunan cep telefonunu aldığından bahisle açılan davanın yargılaması sonucu Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2018 tarihli ve 2016/828 E., 2018/743 K. sayılı kararıyla sanık hakkında TCK’nın 142/2-b, 62/1. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası verildiği, kararın sanık ve müdafii tarafından istinafı üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 30.01.2019 tarihli ve 2018/3402 E., 2019/219 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilip, 30.01.2019 tarihinde kesinleştiği, sanık ...’nin katılan ... ’e karşı 28.03.2016 tarihinde gece vakti iş yerine anahtarla kapısını açarak girip, içeriden mermer kumbarayı aldığından bahisle açılan davanın yargılaması sonucu Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2019 tarihli ve 2016/1073 E., 2019/187 K. sayılı kararıyla TCK’nın 142/2-d, 1 43... . maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay ve 116/1-4 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası verildiği, kararın sanık tarafından istinafı üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 22.09.2020 tarihli ve 2019/2590 E., 2020/1718 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararı sanığın temyiz etmesi üzerine Dairemizin 22.01.2024 tarihli ve 2022/5686 E., 2024/1157 K. sayılı kararıyla iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm bakımından ret, hırsızlık suçundan kurulan hüküm bakımından ise bozma kararı verilerek dosyanın Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2024 tarihli ve 2024/509 E., 2024/765 K. sayılı kararıyla sanık hakkında TCK’nın 142/2-d, 1 43... . maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği görülmüş ise de, sanığın aynı katılana yönelik 22.03.20 16... .03.2016 tarihli eylemleri bakımından sanık hakkında zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılarak, oluştuğuna kanaat getirilmesi halinde de zincirleme suç ilişkisi bulunan suçlara ilişkin mahkûmiyetlerin kesinleşmiş olması durumunda kesinleşen ceza süresi mahsup edilerek infaz edilmesi gereken cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeple 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca gereği için Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

§