"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/4218 E., 2023/2768 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada maddi gerçeğin ortaya çıkartılması için gerekli ve yeterli inceleme yapılmadan karar verildiğine, maddi gerçekliğin hiçbir kuşkuya yer kalmayacak şekilde tespit edilmesi gerektiğine, sanık lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına, alt hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesini gerektirir bir nedenin dosya kapsamında bulunmadığına, sanığa yüklenen suç ile ilgili cezalandırılmaya yeterli her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın bozulmasına karar verilmesine
'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2021/246 Esas, 2021/296 Karar sayılı ilâmında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydına göre, ikinci kez mükerrerliğe esas Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2021/246 Esas, 2021/296 Karar sayılı ilâmına konu hırsızlık suçundan verilmiş 4 yıl 6 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Mustafakemalpaşa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2021/350 Esas, 2021/435 Karar sayılı kararına konu hırsızlık suçundan verilmiş 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesine göre hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin kısım çıkarılarak, yerine ''Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2021/246 Esas, 2021/296 Karar sayılı ilâmına konu hırsızlık suçundan verilmiş 4 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 307/son. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin Mustafakemalpaşa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2021/350 Esas, 2021/435 Karar sayılı ilâmında yer alan hırsızlık suçundan verilmiş 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasına göre belirlenmesine," ibaresi eklenmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.