"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2022/1272 E., 2023/1584 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın hırsızlık suçunu işlediğine dair delil bulunmadığına, şikâyetçinin o saatte ve yerde 10.200 TL gibi bir para taşınması ve aynı zamanda hiç tanımadığı biriyle alkol almasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, şikâyetçinin beyanlarına itibar edilmesinin hatalı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek ve sanık müdafii duruşmalı inceleme talebinde bulunmuş ise de, hükmolunan ceza miktarı yönünden 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereği duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkında ikinci kez tekerrür uygulamasına esas Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2017 tarihli, 2016/342 Esas, 2017/1 Karar sayılı ilamında tekerrüre esas alınan Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2013 tarihli, 2012/727 Esas, 2013/660 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı ve uzlaşmanın sağlanması nedeniyle düşme kararı verildiği gerekçesiyle, Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/342 Esas, 2017/1 Karar sayılı ilamının birinci kez tekerrüre esas alınmasına karar verilerek düzeltilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmış ise de, Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2020 tarihli ek kararı ile tekerrüre esas alınan ilâmın uzlaşma nedeniyle düşmesi nedeniyle Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2012 tarihli ve 2012/404 Esas, 2012/556 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınmasına karar verildiği gibi adlî sicil kaydına göre başkaca ikinci kez tekerrüre esas mahkûmiyeti de bulunan (Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2014 tarihli, 2014/313 Esas, 2014/432 Karar sayılı, 01.03.2017 tarihinde kesinleşen ilamı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b maddesi gereği 1 yıl 8 ay hapis cezası) sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.