"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/705 E., 2018/118 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nu 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'ün temyiz isteminin, arabasını emaneten verdiğine, olayla alakasının bulunmadığına, suçu kabul etmediğine, 3. kişinin mal zararını giderdiğine, beraatini talep ettiğine ilişkin olduğu; sanık ...'in temyiz isteminin, şikâyetçi ...'ın mal zararının soruşturma aşamasında giderildiğinden buna göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1. UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak, 01.09.2014 tarihinde güneşin doğuş saatinin 06.24 olduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6/1-e maddesine göre gecenin saat 05.24'te sona erdiği, şikâyetçiler .... ve ...'in beyanlarına göre, atılı suçun 01.09.2014 günü saat 05.00 sıralarında gece vakti işlendiğinin belirlenmesi karşısında, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezaların 5237 sayılı Kanun'un 143/1. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafi atanması, sanıkların savunmalarının zorunlu müdafi ile birlikte alınması ve kısa kararın müdafilerin hazır bulunduğu duruşmada açıklanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde ceza miktarı yönünden 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesinin gözetilmesine, bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca, dava dosyasının, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.