"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2184 E., 2023/2829 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanıklar müdafiinin temyiz isteminin; ''Sanık ...'ın saati çalmayıp üzerinde unuttuğuna, sanık ...'ın hırsızlık kastının olmadığına, sanık ...'un ne parayı ne de saati gördüğüne, sanık ...'un iddialara ilişkin hiçbir bilgisi ve görgüsünün olmadığına, sanıklar ... ve ...'un hırsızlık suçunu işlemediğine, sanık ...'ın yaşanan tartışmanın heyecanıyla üzerinde unutmuş olduğu saati kolluğa verdiğine, katılandan aldığı parayı da fazlasıyla iade ettiğine, sanıkların isnat edilen tüm suçlardan beraatlerine karar verilmesi gerektiğine, sanıkların cezalandırılmasına karar veren İlk Derece Mahkemesi'nin kararı bozularak sanıkların beraatine karar verilmesine, aksi halde lehe olan hükümlerin uygulanmasına'' ilişkin, katılan vekilinin temyiz isteminin; ''sanıkların hırsızlık suçunu iş haline getirmiş olduklarına, sanıklara en üst sınırdan hapis cezası verilmesi gerektiğine, sanıklara verilen cezanın yeterli olmadığına, suçun niteliği, işleniş şekli, kastın ağırlığı, sanıkların hırsızlık suçunu iş haline getirmiş oldukları göz önünde bulundurulduğunda sanıkların ceza oranlarının mevzuata uygun olmadığına, sanıklar hakkında verilmiş olan mahkûmiyet kararı kaldırılarak en üst hadden ceza verilmesine karar verilmesine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.