Consülto
Consülto
Karar ArşiviYargıtay İçtihat Veritabanı
Yargıtay

2. Ceza Dairesi

Dosya2023/28969 E. 2026/5080 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/2597 E., 2023/2177 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM: İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, "üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğine, aşamalardaki savunmalarının göz önüne alınmadığına, usul ve yargılama esaslarına aykırı olarak verilen hüküm nedeniyle mağduriyetine sebebiyet verildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre suçun işlendiği tarihin 29.11.2017 olduğunun anlaşılması karşısında mahkemece suç tarihinin 28.11.2017 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı gözetilmeden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sanığın sarfına sebebiyet vermediği uzlaştırma giderlerinin sanığa yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "İlk derece mahkemesince yapılan 150,90 TL yargılama gideri ile hükümden sonra ve Dairemizce yapılan 2 tebligat gideri 62,00 TL, posta gideri 48,60 TL, dosyanın istinafa geliş masrafı 25,50 TL olmak üzere toplam 287,00 TL yargılama giderinin sanık ...'dan alınarak hazineye irat kaydına, sanığın sarfına sebebiyet vermediği uzlaştırma gideri 575,00 TL'nin Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenerek karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun bulunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

§