Consülto
Consülto
Karar ArşiviYargıtay İçtihat Veritabanı
Yargıtay

2. Ceza Dairesi

Dosya2023/27313 E. 2026/8273 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 15.02.2023

SAYISI : 2022/2761 E., 2023/294 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddine,temyiz istemlerinin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, ek kararın onanması, onama

Mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak kesin nitelikteki adli para cezasına yönelik olarak, sanık ... tarafından verilen 13.02.2023 tarihli dilekçeye yönelik olarak 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi gözetilerek temyiz incelemesi sonrası aynı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulması mümkün görülmekle beraber; sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı CMK'nın 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki adli para cezalarına yönelik istinaf başvurularının ön incelemeden reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 24.01.2023 tarihli ve 2022/2761 Esas, 2023/294 Karar sayılı kararına karşı aynı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca sanıklar müdafileri tarafından da itiraz kanun yoluna başvurulduğu ve sanıklar müdafilerinin itiraz dilekçelerine yönelik olarak 17.02.2023 tarihli İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 2023/22 Değişik İş sayılı kararıyla kesinleştirildiği anlaşıldığından sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanıklar Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan 15.02.2023 Tarihli Ek Karara İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.02.2023 tarihli ve 2022/2761 Esas, 2023/294 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, "İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları"nın temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz istemlerinin reddine dair 15.02.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

II- Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan 24.01.2023 Tarihli Asıl Karara İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, bu nedenle öncelikle beraatlerine karar verilmesine olmadığı takdirde ise lehlerine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre; sanığın karar tarihinden sonra 21.03.2024 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, aynı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince ölüm nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

§