"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1009 E., 2023/1291 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin; ''suçsuz olduğuna, görüntülerdeki kişinin kendisi olmadığına, somut bir delil bulunmadığına, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, geçmişine bakılarak ceza verildiğine, dosyanın yeniden incelenerek lehine olan hükümlerin uygulanmasına'' ilişkin, sanık müdafiinin temyiz isteminin ise; ''sanığın iddiaları araştırılmadan suçtan kurtulma amacı taşıdığı nitelendirilmesinde bulunularak cezaya hükmedildiğine, sanık hakkında 2.kez mükerrirlik uygulanmış olup bu konu hakkında ek savunma hakkının tanınmadığına, sanığın yargılama aşamalarına etkin bir şekilde katıldığına, duruşma esnasında mahkeme düzenini bozmayan ve yargılama boyunca Mahkemeye saygılı bir tutum sergileyen sanığın herhangi olumsuz bir davranışı dosyaya yansımamasına rağmen sanık hakkında hiçbir takdiri indirim uygulanmadığına, sanığın hırsızlık suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli şüpheden uzak delil bulunmadığına, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasına'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Kamera kayıtlarının incelenmesinde, sanığın yüzünde maske takılı olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin aynı zamanda 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f bendinde düzenlenen "tanınmamak için tedbir alarak hırsızlık" suçunu oluşturduğu hâlde ve bu nedenle, 142/2-f-h maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği halde, aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.