"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/382 E., 2022/1858 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanığın atılı suçu işlemediği, bu yönde delil bulunmadığı hâlde masumiyet karinesi ihlâl edilerek hüküm kurulduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Mahkemece "sanığın çok sayıda ilâm ve sabıkası olmakla birlikte, Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/282 Esas, 2005/282 Karar sayılı ilâmı ile 10 yıl hapis cezasına mahkum edildiği, ilgili kararın 02.07.2007 tarihinde kesinleştiği, söz konusu ilâm ile sanığın ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında bu suçtan dolayı bu cezanın infazında koşullu salıverilme hükümlerine, TCK'nın 58... sayılı Kanun'un 108/3. madde ve fıkrası gereğince uygulanmasına yer olmadığına, sanık hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. madde ve fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanığın cezasının infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" şeklinde hüküm kurulduğu ancak bu ilâmda sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmadığı hâlde, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından İlk Derece Mahkemesi hükmünün tekerrür uygulamasına ilişkin fıkradaki “ikinci” ibaresinin çıkartılarak yerine “birinci” ibaresi eklenmek, aynı fıkrada yer alan "sanık hakkında bu suçtan dolayı bu cezanın infazında koşullu salıverilme hükümlerine, TCK'nın 58... sayılı Kanun'un 108/3. madde ve fıkrası gereğince uygulanmasına yer olmadığına," ibaresinin de çıkartılmak suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ilgaz Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.