"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR TARİHİ : 30.03.2022
SAYISI : 2021/617 E., 2022/495 K.
SUÇ : Hırsızlık
SUÇ TARİHLERİ : 13.03.2020, 01.04.2020, 05.04.2020
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddine, temyiz başvurularının reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, sanıklar hakkında katılanlara yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
I. Sanık ... Hakkında Katılanlar ..., ve ...'a Karşı Hırsızlık Suçlarından; Sanıklar ... ve ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerine İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz istemlerinin reddine dair 30.03.2022 tarihli ve 2021/697 Esas, 2022/495 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz istemlerinin reddine dair ek kararın ONANMASINA,
II. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Katılan ...'na Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerine İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın samimi ikrarda bulunduğuna, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin gerekçesinin gösterilmediğine, üst sınırdan ceza verilmesinin hakkaniyete ve yasalara aykırı olduğuna ilişkin olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suç işleme kastı bulunmaksızın diğer sanık ...'a yardım ettiğine, sanık ...'ın atfı cürüm niteliğindeki beyanı uyarınca sanığa ceza verildiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, gerekçesiz olarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, kamera kayıtlarında sürücülerin belirlenemediğine, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında katılan ...'e yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.