"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/3031 E., 2021/1365 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme
SUÇ TARİHLERİ : 01.10.2017- 07.12.2017 arası
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2018/3031 Esas, 2021/1365 Karar sayılı kararının katılan vekili ile sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
1. Sanık ... müdafiinin 30.06.2021 tarihinde yüzüne karşı açıklanan karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 13.07.2021 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile süre tutum talebinde bulunduğu ve gerekçeli temyiz sebeplerini bildirmek üzere gerekçeli kararın tarafına tebliğini istediği, gerekçeli kararın 18.07.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği, ancak sanık müdafii tarafından 7 günlük yasal süresi içinde gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı; ayrıca katılan vekilinin 06.07.2021 tarihinde sanıklar hakkındaki hükümleri temyiz sebebi bulunmayan dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-495 Esas, 2021/116 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi tarafından sanık ... müdafii ile katılan ... A.Ş. vekiline "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içinde hükümleri gerekçeli olarak temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesi,
2. Sanık ...'ün yokluğunda verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyiz sebebi bulunmayan dilekçe ile temyiz edildiği anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilâmında da bahsedildiği üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/1. maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35/2. maddesi gereğince sanığın yokluğunda verilen hükmün müdafiiden başka sanığa da ayrıca tebliğ edilmesinin gerektiği, ancak sanığa kararın tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat belgesine rastlanılmadığından, 30.06.2021 tarihli kararın sanık ...'e usûlüne uygun olarak (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği, aksi halde sanığın ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak ve gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesinde belirtilen sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarı da belirtilmek suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.