"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ: Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
TARİHLERİ : 11/12/2025-12.01.2026 (Ek Karar)
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Somut olayda, şikayetçi borçlunun İİK'nın 106-110. maddeleri gereğince süresinde satış istenmemesi nedeniyle taşınmazdaki haczin kaldırılması talebiyle İcra Mahkemesine başvurduğu, Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 30.10.2025 tarih ve 2025/617 E. 2025/621 K. sayılı kararı ile şikayetin reddine karar verildiği, şikayetçi borçlu tarafından, şikayetin reddine dair ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 11.12.2025 tarih ve 2025/1300 E., 2025/1294 K. sayılı kararı ile karar konu itibariyle kesin olduğundan istinaf başvurusunun usulden reddine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.
02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 363/1. maddesi ile aynı Kanun'un bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi), istinaf yoluna başvurulamayacak icra mahkemesi kararları sayılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince verilen (takip borçlusu tarafından ileri sürülen, İİK'nın 106-110. maddeleri gereğince süresinde satış istenmemesi nedeniyle taşınmazlardaki haczin kaldırılmasına ilişkin) karar konu itibariyle kesin nitelikte olduğundan, İİK’nın 365/3. maddesi gereğince istinaf isteminin reddi kararı doğru olup, anılan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Şikayetçinin iddia ve savunmasına, dayandığı belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine dair son kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 732,00TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 27.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.