"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2019/2261 E., 2019/2555 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın bozulması
İTİRAZA KONU KARAR : Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 02.07.2025 tarihli ve 2021/10264 Esas, 2025/5976 Karar sayılı kararı
İTİRAZ EDEN: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 02.07.2025 tarihli ve 2021/10264 Esas, 2025/5976 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.11.2025 tarihli ve KD-2025/101251 sayılı lehe itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Sanığın bir kişinin ölümü ile bir kişinin yaralanmasına sebebiyet vermesi nedeniyle TCK'nın 85/2. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, kazada yaralanan katılan ...’nun hükümden sonra temyiz aşamasında 17.03.2020 havale tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği, aynı tarihli dilekçe ile de sanık ...’ın şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiğine ilişkin dilekçe verdiği, dosya içeriğine göre bilinçli taksir koşulları bulunmakla birlikte katılanın yaralanması basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olması nedeniyle, sanığın bir kişinin ölümü nedeniyle eylemine uyan TCK'nın 85/1. maddesi gereğince, hukuki durumunun yeniden takdir ve değerlendirmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle onama ilâmının kaldırılmasına, Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 18/04/2019 tarih, 2018/325 (E) ve 2019/135 (K) sayılı mahkumiyet kararı ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13/09/2019 gün ve 2019/2261 E. 2019/2555 K. Sayılı esastan ret kararlarının bozulması, itiraz yerinde görülmediği takdirde, 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine ilişkindir.
II. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 23:40 sıralarında 1,20 promil alkollü vaziyette olan sanık sürücünün sevk ve idaresindeki 52... plakalı otomobil ile Kumru yönünden gelip iki yönlü İl Yolu üzerinden Fatsa yönünde meskun mahalde, gece vakti seyirle olay yeri kavşağın olduğu yere geldiğinde, gidiş yönüne göre soldan yola girerek sağ karşı tarafa geçmek isteyen ölen yaya ...'a seyir şeridi üzerinde çarpıp sola doğru savrularak karşı yönden gelmekte olan katılan sürücü ...'nun sevk ve idaresindeki 52... plakalı tır aracının çekici kısmı ile çarpışması sonucu yaya ...'ın öldüğü, sürücü ...'nun ise basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı olayda; Mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesine ait 19.11.2018 tarihli raporuna göre, sanığın kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu, 1,20 promil alkollü olması nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilmiş ve İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiş, kazada yaralanan katılan ...’nun hükümden sonra temyiz aşamasında 17.03.2020 havale tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği, aynı tarihli dilekçe ile de sanık ...’ın şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiğine ilişkin dilekçe verdiği, dosya içeriğine göre bilinçli taksir koşulları bulunmakla birlikte katılanın yaralanması basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olması nedeniyle, sanığın bir kişinin ölümü nedeniyle eylemine uyan TCK'nın 85/1. maddesi gereğince, hukuki durumunun yeniden takdir ve değerlendirmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 02.07.2025 tarihli ve 2021/10264 Esas, 2025/5976 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2019 tarihli ve 2019/2261 Esas., 2019/2555 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ünye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.01.2026 tarihinde karar verildi.