"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/77 E., 2025/132 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6, 51/1-3-7-8, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, aynı süreye tabi tutularak ertelenmesine ve 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, ilgili kararın katılanlar vekili, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 19.12.2024 tarihli ve 2021/2742 Esas, 2024/7864 Karar sayılı ilâmıyla, hükmedilen ceza miktarının orantılılık ilkesine aykırı şekilde az olduğundan ve idaresindeki kamyonla kazaya sebebiyet veren sanığın kamyon sürmek için yeterli olmayan sürücü belgesinin alınamayacağı gözetilmeden, her iki sürücü belgesinin alınmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 63 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz isteği, bilinçli taksir hükümlerinin ve 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına, takdiri indirim hükümlerine yer verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, sanık müdafiinin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırılığına, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, dosyada mevcut raporların hükme esas almaya elverişli olmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, sanığın idaresindeki kamyonla, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, bölünmüş asfalt kaplama caddede seyrederken, olay mahalli olan üç yönlü kavşağa geldiği sırada, gidiş yönüne göre sağda emniyet şeridinde bulunan yayaya çarpmasıyla, mahkemece, tam kusurlu şekilde neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.2010 tarih ve 7/191-227 sayılı kararında “Hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece, sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 3 26... sayılı CMK'nın 307/2. maddeleri uyarınca zorunludur. Savunma hakkının sınırlandırılamayacağı ilkesine dayanan bu zorunluluk uyarınca, sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmalıdır.” hususlarına yer verilmiş olup; Dairemizin 19.12.2024 gün ve 2021/27 42... /7864 Karar sayılı bozma ilamı sanık ... aleyhine olmasına rağmen bozma sonrası yapılan yargılamada sanığın usulüne uygun bozma ilamı ekli davetiye ile çağrılması ve duruşmaya gelmeyen sanığın duruşmaya katılımı sağlanıp, bozmaya karşı diyeceklerinin sorulmaması suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak şekilde 1412 sayılı CMUK'un 3 26... sayılı CMK'nın 307. maddelerinin ihlal edilmiş bulunması;
Hukuka aykırı olup, başkaca yönleri incelenmeyen Mut 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.01.2026 tarihinde karar verildi.