"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/925 E., 2025/131 K.
SUÇ : Sahte belge düzenleme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında 20 10... takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/8. Maddesi gereği düşmesine, sanık ... ve ... hakkında 2012, 2013, 2014 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek, sanık ... hakkında 20 13... takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine, sanık ... hakkında 2012, 20 13... takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62... . Maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62... . Maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz istemlerinin reddine, sanık ... Akdoğan müdafinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ... müdafinin temyiz isteği; tüm işlemlerin vekalet alarak firmayı yöneten ... tarafından müvekkil adına imza kaşesi bastırılmak suretiyle yapıldığına, düzenlenen hiçbir faturada ıslak imzasının bulunmadığına, bilirkişi raporundaki hatalı tespitlere dayanılarak hüküm kurulduğuna, sahte fatura düzenleme suçunu işlediğine dair delil bulunmadığına, bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıklar hakkında verilen düşme ve beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu nedenle bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince, Vergi Denetleme Kurulu Ankara Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığınca, Ostim Vergi Dairesi mükellefi ... Sanayi Ticaret Ltd şirketinin 2010-2011-2012-2013-2014 hesap dönemlerinin vergi incelemesinin yapılarak vergi tekniği raporu düzenlendiği, sahte belge düzenleme yönünden şirket yetkilileri hakkında vergi suçu raporu ve sanıklar ..., ... ( şirket müdürleri) ..., ..., ... (sigortalı çalışanlar) ve ... (sigortasız çalışan) hakkında 2010-2011-2012-2013-2014 yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından değerlendirme komisyon mütalaası düzenlendiği, mükellef ... Hırd. İnş. Malz. Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin 2010, 2011, 2012, 20 13... yıllarında gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı, mükellef şirketin alış ve satış yaptığını bildirdiği mükelleflerin “sahte fatura düzenleyicisi” olduklarının Vergi Tekniği Raporları ve olumsuz tespitler ile tespit edildiği, mükellef şirketin belirtilen işyeri adresinde yapılan 04.10.2013 tarihli yoklamada bulunamamasına rağmen 20 13... yıllarında fatura düzenlemeye devam ettiği, mükellef şirketin 2010, 2011, 2012, 20 13... yılları faaliyetleri ile ilgili tespit edilen hususların “sahte fatura düzenleyicisi” olan mükelleflerin özelliklerini taşıdığı, mükellef şirketin 2010, 2011, 2012, 20 13... yıllarında düzenlediği faturaların “sahte” olduğunun kabul edilmesi gerektiği, Ostim Vergi Dairesinin 8...4 vergi numaralı mükellefi ... Hırd. İnş. Malz. Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti’nin; 2010 yılında 2.634.874,00 TL tutarında toplam 255 adet sahte fatura düzenlediği, 2011 yılında 10.502.190,00 TL tutarında toplam 1230 adet sahte fatura düzenlediği, 2012 yılında 10.819.801,00 TL tutarında birden fazla sahte fatura düzenlediği, 2013 yılında 203.562,00 TL tutarında toplam 7 adet sahte fatura düzenlediği, 2014 yılında 8.944.038,00 TL tutarında toplam 211 adet sahte fatura düzenlediği, sanıkların üzerine atılı 20 10... takvim yılına ilişkin yapılan değerlendirmede; her ne kadar sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında 2010-2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suretiyle Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmış ise de, suç tarihinin 2010-2011 takvim yılı olduğu, sanıkların üzerine atılı 2010-2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme eylemine ilişkin kanunda öngörülen 12 yıllık olağanüstü zaman aşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından açılan davanın CMK'nun 223/8 maddesi gereğince ayrı ayrı düşmesine karar verilmiş, 04/02/2019 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre sanıklardan ...'ın 18/11/20 11... sayılı ticaret gazetesine göre şirket müdürü olarak atandığı, 2012, 20 13... yıllarında bahsi konu şirket müdürlüğünün devam ettiği bu nedenle bahse konu yıllarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinde sorumlu olduğu, buradan bahisle sanıklardan ...'ın 2012-20 13... takvim yılına ilişkin sahte fatura düzenleme eyleminin sabit görüldüğü, sanık ...'ın 20 13... yıllarında sanık ...'ın eylemine iştirakine dair, yine sanıklardan ... ve ...'in 2012, 20 13... takvim yıllarında gerçekleştirilen sahte fatura düzenleme eylemlerine iştiraklarının bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığından sanıklardan ...'ın 20 13... takvim yıllarına ilişkin sahte fatura düzenleme, sanıklar ... ve ...'in 2012-20 13... takvim yıllarına ilişkin sahte fatura düzenleme iddiasıyla açılan kamu davasında ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ve 5271 sayılı Kanun’un 286/2-h bendinde yer verilen; “Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin, sanık ... hakkında 20 13... yıllarında sahte belge düzenlemek suçundan ve sanıklar ... ile ... hakkında 2012, 20 13... yıllarında sahte belge düzenlemek suçundan kurulan beraat hükümleri ve sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında 20 10... takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçundan verilen düşme hükümleri yönünden temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 45. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.01.2026 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.