"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2022/617 E., 2024/109 K.
SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Yargıtay 11. Ceza Dairesinin bozma ilamı üzerine Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2024 tarihli ve 2022/617 Esas, 2024/109 Karar sayılı ilamına yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
A.Sanığın temyizi yönünden yapılan incelemede;
Temyiz istemine konu kararın, sanığın bilinen adresine 13.02.2024 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 21.02.2024 tarihinde sunduğu temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmıştır.
Sanığın yokluğunda verilip 13.02.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı CMK'nın 273/1-2. madde ve fıkrasında belirlenen 7 günlük süre geçtikten sonra 21.02.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B.Katılan vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;
Eskişehir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2017 tarihli ve 2016/1179 Esas, 2017/134 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen beraat kararının istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılması ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiş, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarihli ve 2021/12211 Esas, 2022/9338 Karar sayılı ilamı ile "Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca bozulmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine," şeklindeki karar ile dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ve ilk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.06.2023 tarihli ve 2023/11-173 Esas, 2023/358 Karar sayılı ilamında ".. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nda 7394 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklere göre 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde yer alan suçlardan dolayı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan dosyalar yönünden, gelişlerindeki usule uygun olarak ilk derece mahkemelerine gönderileceği şeklindeki bir ibareye yer verilmesine rağmen, temyiz kanun yolu incelemesinde bulunan ve lehe değerlendirme yapılması gerektiğinden bozulmasına karar verilen dosyaların hangi mercie gönderileceğine dair açık bir düzenlemenin bulunmaması, bu durumda irdelenmesi gereken Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yargıtay kararının gönderileceği merci başlıklı 304. maddesi başta olmak üzere aynı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası ve 303. maddesi birlikte değerlendirildiğinde, Yargıtayca verilen bozma kararlarında dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesinin kural, ilk derece mahkemesine gönderilmesinin ise istisna olarak belirtilmiş olması, anılan maddelerde yer alan istisnalar arasında da, bölge adliye mahkemesinin, davanın yeniden görülmesine karar verip yaptığı duruşma sonunda ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırarak kendisinin kurmuş olduğu hükmün Yargıtayca bozulması hâlinin bulunmaması karşısında, Yargıtay 11.Ceza Dairesinin bozma kararı sonucunda CMK’nın 304. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın, istinaf incelemesi sırasında Mersin 2.Asliye Ceza Mahkemesinin kararını kaldırarak sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kuran Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin..." belirtilmesi karşısında, temyize konu ilk derece mahkemesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle 5271 sayılı Kanun’un 289/1-d maddesi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olan görevsiz mahkeme tarafından verilmesi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca takdiren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.01.2026 tarihinde karar verildi.