"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/164 E., 2015/250 K.
SUÇLAR : Görevi kötüye kullanma, taksirle öldürme
SUÇ TARİHLERİ : 20.01.2012, 12.12.2012
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme ve görevi kötüye kullanma suçlarından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın olayda ihmali bulunduğundan atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 20.01.2012 tarihinde ölenin sağlık ocağına öksürürken sıkışma, nefes alıp verirken göğüs ağrı şikâyeti ile başvurduğu ve sanık tarafından muayene edildiği, sanık tarafından bronşit ve kas spazmı tanısı konulduğu ve reçete düzenlendiği, sağlık ocağının karşısında bulunan eczaneden ilaçları aldıktan sonra ölenin fenalaşması üzerine ambulans tarafından inferior MI tanısı ile ...Hastanesi'ne götürüldüğü, hastanede tedavisi devam ederken 12.12.2012 tarihinde ensefalopati nedeni ile öldüğü olayda; sanığın yüklenen suçlar açısından kusurunun bulunmadığı kanaatine varılarak sanık hakkında taksirle öldürme ve görevi kötüye kullanma suçlarından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
A. Görevi Kötüye Kullanma Suçu Yönünden;
Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı TCK'nın 257/2. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de zamanaşımını kesen en son işlem 20.03.2013 tarihli savunma olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı temyize konu karar tarihinden önce 20.03.2021 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oybirliğiyle DÜŞMESİNE,
B. Taksirle Öldürme Suçu Yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın yüklenen suç açısından taksirinin bulunmadığı anlaşılmakla, Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.04.2025 tarihinde karar verildi.