"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2711 E., 2023/3534 K.
SUÇ : Taksirle yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusu kabul edilerek sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4, 53/6 maddeleri uyarınca 6.750,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 3 ay süreyle geri alınmasına dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz isteminin kabulüyle hükmün bozulması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; meydana gelen olayda kusurunun bulunmadığına, bu nedenle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 06.12.2019 tarihinde Büyükşehir Belediyesinde otobüs şoförü olarak görev yapan sanığın, saat 16.00 sıralarında meskun mahalde, iki şeritli olan bölünmüş yolda, gündüz vakti, havanın açık, yolun kuru ve asfalt olduğu ... Mahallesi ... üzerinde seyir halinde bulunduğu sırada, şeridin orta kısmında, aynı yönde yaya olarak yürüyen mağdurun sol tarafından geçiş yaptığı sırada otobüsün sağ yanı ile mağdura çarpması sonucu mağdurun basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın kusurunun bulunmadığı kabul edilerek hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme sonunda, otobüse ait araç içi kamera kayıtlarının izlenmesi ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın seyir halinde bulunduğu sırada bölgede bulunan okuldan çıkış yapan ve yol kenarındaki kaldırımda bulunan öğrenci yoğunluğunu da dikkate alarak aracı ile daha dikkatli ve kontrollü şekilde seyretmesi, hızını mahal şartlarına göre azaltması gerekirken, bu yükümlülüklere aykırı davrandığı, bu nedenle kazanın meydana gelmesinde kusurlu olduğu kabul edilerek, İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılması ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin altıncı fıkrasında, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği husunun hâkimin takdirinde bulunduğu, dosya kapsamında asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında sürücü belgesinin 3 ay süreyle geri alınmasına karar verildiği, tedbirin süresinin sanığın kusur durumu ve meydana gelen netice ile orantılı olduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, Tebliğname'deki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.04.2026 tarihinde karar verildi.