"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/197 E., 2022/196 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve tutukluluk, tutukluluğun devamı nedeniyle 500.000,00 TL maddi, 1.000.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; talep doğrultusunda davanın kabulü yerine reddine karar verilmesinin hatalı olduğuna, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesi gerektiğine, ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/700 Esas- 2018/426 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 07.09.2016 tarihinde gözaltına alındığı ve 19.09.2016 tarihinde tutuklandığı, yapılan yargılama sonunda 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, kararın temyizde onanarak 19.09.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacıya tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacının tutuklulukta ve gözaltında geçirdiği sürelerin dosyada aldığı cezadan mahsubuna karar verildiği, ancak infazın henüz yerine getirilmediği, UYAP sisteminde alınan müddetnameden anlaşılacağı üzere davacının gözaltı ve tutukluluk süresinin kendi cezasından mahsuba konu olduğu, başka bir cezadan mahsuba ilişkin bilgi ve belgenin bulunmadığı, CMK 141/1-e'ye göre tutukluluk ve gözaltının haksız ve tazminata konu olarak kabul edilebilmesi için davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatine karar verilmesi gerektiği, ancak davacı hakkında yukarıda da bahsedildiği üzere mahkumiyet hükmü kurulduğu ayrıca gözaltında ve tutuklulukta kaldığı sürelerin tayin edilen cezasından mahsubuna karar verildiği, öte yandan CMK'nın 141. maddesinde koruma tedbirleri nedeniyle tazminata konu olacak hususlar tahdidi olarak sayıldığı ve davacı dilekçesinde bu kapsamda kalan somut ve ispatlanmış bir hak ihlalinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, davacının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının tespit edildiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.03.2026 tarihinde karar verildi.