"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/734 E., 2021/2791 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 40.513,44 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın tahliye tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin davacının maaş ödemelerinin kendisine eksik de olsa yatırıldığı, vekalet ücretinin ve diğer taleplerin maddi tazminat kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine, 40.000,00TL manevi tazminatın tahliye tarihi olan 16.04.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davalı ve davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün manevi tazminata eksik hükmolunduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkiline gözaltı tutukluluk süresince 2/3 maaş ödemesi yapıldığına, alamadığı ödemelerin maddi tazminat kapsamında hesaplanması gerektiğine, cezaevi harcamaları, operasyon tazminatı (ek asayiş tazminatı) ve vekalet ücretinin de maddi tazminat kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, müvekkili üzerine atılı suçlamanın niteliği ve üzerindeki etkileri dikkate alındığında hükmolunan manevi tazminat miktarının çok düşük olduğuna ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/789 Esas ve 2020/130 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 02.09.2016-16.04.2018 tarihleri arasında toplam 591 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama neticesinde 06.07.2020 tarihinde beraatine karar verildiği, beraat kararının 13.07.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhli gerekçeli kararın bizzat davacıya tebliğ edilmediği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutuklulukta geçirilen sürelerin mahsuba konu edilmediği, Kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davacının maaş ödemelerinin kesintili de olsa yattığı, diğer tazminat taleplerinin ise CMK 141. maddesi kapsamında maddi zarar olarak değerlendirilmediğinden maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İzmir 19. Ağır Mahkemesine Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.04.2026 tarihinde karar verildi.