Consülto
Consülto
Karar ArşiviYargıtay İçtihat Veritabanı
Yargıtay

12. Ceza Dairesi

Dosya2022/5546 E. 2026/652 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1104 E. 2021/2926 K.

DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000,00TL maddi ve 100.000,00TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 6.636,00TL maddi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacının beraat ettiği yargılama sırasında avukatına ödemiş olduğu 05/09/2017 tarihli makbuz karşılığı 4.000,00 TL ve 21/12/2018 tarihli makbuz karşılığı 16.000,00 TL tutarındaki vekalet ücretinin, beraat kararı ile birlikte tarafına verilmesine hükmedilen 4.360,00 TL vekalet ücretinin 4.000,00 TL' si 05/09/2017 tarihli ödemeden, 360,00 TL'si ise 21/12/2018 tarihli ödemeden mahsup edildikten sonra geriye kalan 15.640,00 TL vekalet ücreti için 21/12/2018 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ve 10.000,00TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince "gerekçe ve hükmün 1.fıkra 1.paragrafındaki maddi tazminat miktarına ilişkin " 6.636,00-TL" ve ibaresinin çıkarılarak yerine, " 5.148,22 TL" ibaresinin yazılması suretiyle, gerekçe ve hükmün 1.fıkra 2.paragrafındaki serbest meslek makbuzuna dayalı maddi zarar içinde değerlendirilen vekalet ücretine ilişkin '' Davacının beraat ettiği yargılama sırasında avukatına ödemiş olduğu 05/09/2017 tarihli makbuz karşılığı 4.000,00 TL ve 21/12/2018 tarihli makbuz karşılığı 16.000,00 TL tutarındaki vekalet ücretinin, beraat kararı ile birlikte tarafına verilmesine hükmedilen 4.360,00 TL vekalet ücretinin 4.000,00 TL' si 05/09/2017 tarihli ödemeden, 360,00 TL'si ise 21/12/2018 tarihli ödemeden mahsup edildikten sonra geriye kalan 15.640,00 TL vekalet ücreti için 21/12/2018 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte CMK 141 ve devamı maddeleri uyarınca davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine'' ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle, gerekçe ve hükmün 2.fıkrasındaki manevi tazminat miktarına ilişkin "10.000,00 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine, "12.000,00 TL" ibaresinin yazılması suretiyle ve hükümdeki vekalet ücretine ilişkin ''4.841,40TL'' ibaresinin "2.572,23TL" olarak düzeltilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; serbest gelir makbuzunun beraet kararından önce düzenlendiğine; manevi tazminat miktarının belirlenmesinde Devletin ödeme gücü ve üstleneceği mali külfetin dikkate alınmasının hukuki dayanağı bulunmadığına; çok düşük bir manevi tazminata hükmedilmesinin hakkaniyete aykırı olduğu gibi Anayasa'ya ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne de aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 29.Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/133 Esas, 2018/343 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 16.06.2017-05.10.2017 tarihleri arasında 111 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 30.06.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından maddi tazminat miktarının indirilmesi, davacının serbest meslek makbuzuna dayalı maddi zarar içinde değerlendirilen vekalet ücretine ilişkin hükmün çıkartılması ve manevi tazminat miktarının artırılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.01.2026 tarihinde karar verildi.

§