"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/4120 E., 2021/1073 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 61.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın haksız tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davanın kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleştiği tarih olan 20.12.2018 tarihinden itibaren bir yıllık yasal süre geçtikten sonra 15.01.2020 tarihinde açıldığı, bu itibarla Kanunda öngörülen yasal süre içinde davanın açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın aynı konutta ikamet etmeyen babasına tebliğ edildiğinden geçersiz olduğuna, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince," Her ne kadar davacı davalı ... Hazinesi aleyhine CMK.nun 141.ve devamı maddeleri uyarınca koruma tedbirleri nedeni ile tazminat isteminde bulunmuş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 142/1 maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren 3 ay ve her halde kararın kesinleşme tarihini izleyen 1 yıl içerisinde açılmasının gerekli olduğu, bu sürelerin hak düşürücü süre olduğu anlaşılmakla; Davacı ...'ın Suç İşlemek Amacıyla Kurulan Örgüte Üye Olmak suçundan yapılan soruşturma sırasında 21/01/2017 tarihinde gözaltına alındığı, 27/01/2017 tarihinde tutuklandığı, İstanbul 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 04/08/2017 tarihli kararı ile tahliye edildiği, davacı hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 09/11/20 18... /84905 Karar sayılı dosyasında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın davacıya 04/12/2018 tarihinde tebliği edildiği, kararın itiraz edilmeksizin 20/12/2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhinin davacıya tebliğ edildiğine dair belge bulunmadığı, amir hüküm gereği koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasının kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren 3 ay içinde her halde bir yıl içerisinde açılması gerektiği, bu kapsamda dava açma süresi bakımından CMK'nın 142/1 maddesinde belirtilen 1 yılık sürenin dikkate alınması gerektiği, davanın ise hak düşürücü süre olan 1 yıllık süre dolduktan sonra, 15/01/2020 tarihinde açıldığı anlaşılmakla;" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince süre yönünden reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının CMK 142. maddesinde belirtilen süre içinde açılmadığı anlaşıldığından, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.01.2026 tarihinde karar verildi.