"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/302 E., 2021/2026 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Esastan reddi ile onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, tutuklama, makul sürede hakim önüne çıkarılmama, adil yargılanma, kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesi ve kişi hürriyeti ve güvenlik hakkının ihlal edildiği gerekçesiyle 200.000,00 TL maddi, 300.000,00 TL manevi tazminatın ihlalin yapıldığı tarihten itibaren ödenmesine ilişkin talebinin yasal şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının haksız olarak gözaltına alınarak tutuklandığına, makul sürede hakim önüne çıkarılmadığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, davacı hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.02.2020 tarihli ve 2020/10165 esas, 2020/31048 soruşturma sayılı iddianamesi ile; silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği iddiasıyla İstanbul 35.Ağır Ceza Mahkemesi nezdinde kamu davasının açıldığı, mahkemenin 25.08.2020 tarihli ve 2020/80 Esas-2020/168 Karar sayılı kararı ile davacının üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan neticeten 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar verildiği, kararın İstinaf ve Yargıtay incelemesinden geçerek 23.02.2021 tarihinde kesinleştiği, davacının yargılanmış olduğu suçun niteliği ve dosyanın mahiyeti ile adliyelerin iş yükü nazara alındığında birçok delilin toplanması için yeteri kadar zamanın gerekli olduğu, sanığın 04.02.2020 tarihinde gözaltına alınarak, yasal süreler içerisinde 07.02.2020 tarihinde tutuklandığı ve 25.08.2020 tarihinde anılan suçtan mahkum edildiği göz önüne alındığında, 5271 sayılı CMK'nın 141/1-d maddesinde "kanuna uygun olarak tutuklandığı hâlde makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmayan ve bu süre içinde hakkında hüküm verilmeyen" kişilere tazminat verilmesinin öngörüldüğü, somut olayda davacı yönünden 5271 sayılı CMK'nın 102. maddesinde düzenlenen azami tutukluluk süresinin dolmadığı gibi yargılama süreci ve davacı hakkında mahkumiyet karar tarihi yönünden de makul sürenin aşılmadığının anlaşılması karşısında davacı hakkında tatbik edilen gözaltı ve tutuklama tedbirlerinin hukuka uygun olduğu ile haksız uygulama niteliğine haiz olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.01.2026 tarihinde karar verildi.