"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/3415 E., 2021/386 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak sanığın mahkumiyetine kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.05.2018 tarih ve 2017/359 Esas-2018/453 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85/1, 62/1, 51/1-3, 53/6, 63. maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis, erteleme, sanığın 2 yıl süreyle denetim altında bulundurulmasına dair kararına yönelik olarak sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'nin 23.02.2021 tarih ve 2018/3415 Esas-2021/386 Karar sayılı kararı ile Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/359 E, 2018/453 K sayılı ve 22/05/2018 tarihli kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85/1, 22/3, 62/1, 53/6, 63 maddeleri uyarınca neticeten 3 yıl 4 ay hapis cezası ve sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, bilinçli taksir suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında haksız ve yersiz surette teşdit uygulandığına, sanığın savunmaları ve olay yerini görür kamera kayıtlarından da anlaşıldığı gibi olaya ve neticeye ilişkin kastının olmadığına, sanığın üzerine atılı suçtan beraat kararı verilmesi, aksi halde lehine olan hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede;olay tarihinde, müteveffanın kendi sevk ve idaresinde bulunan motorsikleti ile seyir halinde iken, aynı cadde üzerinde park halinde iken kesintisiz sabit yol çizgisinin olduğu yerden u dönüşü yapmak üzere manevra yapan sanığın sevk ve idaresindeki araca çarpmamak için manevra yaptığı, araca çarpmamak için yaptığı manevra sırasında motorsiklet pedalının kaldırıma çarptığı, bu çarpmaya bağlı olarak motorsikletin kontrolden çıktığı ve müteveffanın motorsikletten düşerek sürüklendiği ve yol kenarında bulunan yön levhasına çarptığı, bu çarpmadan sonra müteveffanın yaralı olarak hastaneye kaldırıldığı fakat yapılan tıbbi müdahaleye rağmen hayatını kaybettiği, meydana gelen kaza ile ilgili tutulan kaza tespit tutanağında, sanığın meydana gelen kazada asli kusurlu olduğunun, müteveffanın kazada tali kusurlu olduğu belirtildiği olayda sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85/1. maddeleri uyarınca taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmedilen temel ceza miktarı hukuka aykırı bulunmuş, duruşma açılarak sanık hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan yeniden hüküm kurulma yoluna gidilmiştir.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2026 tarihinde karar verildi.