"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2677 E., 2020/2854 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak sanığın beraatine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekilleri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a ve 52/2-4 ve 53/6 maddeleri uyarınca 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf talepleri üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; dosya kapsamında yer alan bilirkişi raporlarına göre sanığın kusurlu olduğuna, beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; çarpmanın yayaların üç şeridi geçtikten sonra sanığın seyrettiği dördüncü şeritte meydana geldiğine, sanığın hızlı ve kontrolsüz araç kullanmakla yayaların ölümüne sebep olduğuna, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; kazanın meydana geldiği mahallin üç yönlü kavşak olduğu, mevzuat gereğince sanığın kavşağa yaklaşırken hızını azaltmadığı, hızı dolayısıyla fren tedbirine başvurmakta geç kaldığı ve bu itibarla kusurlu olduğu, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 07.04.2014 günü saat 12.15 sıralarında sanık ...'in sevk ve idaresinde bulunan otomobil ile gündüz vakti, 70 cm yüksekliğinde orta refüjle bölünmüş tek yönlü, dört şeritli, azami hız limitinin 82 km/s saat olduğu, meskun mahal sınırları içindeki yolda en sol şerit olan dördüncü şeritte seyri sırasında olay mahalli üç yönlü kavşağa geldiğinde, yayalar için alt geçidin kullanılması yönünde uyarı levhası bulunduğu durumda, alt geçidi kullanmayarak kaplamaya giren ve karşıdan karşıya geçmeye çalışan yayalar ... ve ...'a aracının ön kısımları ile çarpması sonucunda yayaların ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde; Yerel Mahkemece, sanığın alt düzeyde tali, yayaların ise asli kusurlu olduğu yönünde görüş bildiren İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Genişletilmiş Uzmanlar Kurulunun 15.03.2017 tarihli raporunun hükme esas alınması suretiyle sanık hakkında TCK'nın 85/2. maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın olay anındaki hızının tespit edilmesi bakımından dosya bilirkişiye tevdii edilmiş ve 23.11.2020 tarihli Karayolları Genel Müdürlüğünde görevli üç kişilik bilirkişi heyeti raporunda; Karayolları Genel Müdürlüğü'nün resmi internet sitesinde yayımlanan eğimsiz ve kuru asfalt yolda araçların hızlarına göre durma mesafeleri tablosu dahilinde sanığın tespit edilen fren izine göre kaza anındaki hızının 70-75 km olduğu mütalaa edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, her ne kadar ilk derece mahkemesince alınan raporların büyük kısmında sanığa kusur izafe edilmiş ise de; oluş ve dosya kapsamına göre sanığın olay anındaki hızının mahal şartlarına uygun olduğu, yayaların alt geçidi kullanmaları gerektiğine ilişkin levha bulunmasına karşın kaplamaya girdikleri, bu itibarla ilk derece yargılaması esnasında alınan ve sanığın kusursuz olduğu yönünde görüş bildiren Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı'nın 01.07.2014 tarihli raporunun dosya kapsamı ile uyumlu olduğu kabul edilerek, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekilleri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.01.2026 tarihinde karar verildi.