"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/2756 E., 2021/70 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan yapılan yargılama sonucunda sanığın taksire dayalı kusurunun bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz istemi; kararın eksik araştırmaya dayalı olduğuna, ölen ...'ın içinde bulunduğu kamyonetin sahibi nakliye şirketinin yetkililerinde de meydana gelen kazada sorumluluklarının bulunduğuna, kazanın bu yönüyle trafik kazasının yanı sıra iş kazası niteliğinin bulunduğuna, nakliye şirketine ait kamyonu kullanan ve kazada ölen sürücünün ehil olmadığına, kazaya karışan diğer araç sürücüsü olan sanığın ise emniyet şeridini sebepsiz işgal etmesi nedeniyle meydana gelen kazada kusurunun bulunduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlar birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 29.08.2018 günü saat 18.10 sıralarında, vaktin gündüz, gün durumunun açık olduğu, bölünmüş, 3 şeritli, asfalt kaplama, meskun mahal sınırları dışındaki otoyolda ölen sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyri sırasında, emniyet şeridinde beyanına göre araç arızası nedeniyle ve yine beyanına göre aracının arkasına reflektör koymak suretiyle beklemekte olan sanık sürücünün çekicisine, aracının ön kısımları ile çarpması neticesinde, sürücü ... ve kamyonette bulunan ... ve ...'ın ölümü, sanık sürücünün ise hayati tehlike geçirecek ve 4. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan kazada, kaza tespit tutanağında sürücü ...'ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 56/1-a kuralını ihlal ettiğinin belirtildiği, Yerel Mahkemece, sanık sürücünün kusursuz, ölen sürücünün asli kusurlu olduğu yönünde mütalaayı içeren İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı'nın 09.12.2019 tarihli raporunun hükme esas alınması suretiyle, sanığın arızalanan aracını emniyet şeridine çekip gerekli önlemleri aldığı, ölen sürücünün ise şerit izleme ve değiştirme kurallarına uymayarak emniyet şeridinde makul sebep nedeniyle bulunan sanığın aracına arkadan çarpması suretiyle kazanın meydana geldiği, sanık sürücünün emniyet şeridinde bulunduğu esnada alması gereken önlemleri almadığı yönünde bir tespitin bulunmadığı, bu itibarla sanığın taksire dayalı kusurunun bulunmadığı kanaatiyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince taksirle öldürme suçundan beraatine karar verilmiştir.
2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca, İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.01.2026 tarihinde karar verildi.