"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2216 E., 2020/3040 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.
3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz nedenleri; katılanın kusurunun bulunmadığına, bilirkişi raporunun eksik hazırlandığına, sanığın kazayı hızlı kullanarak ve alkollü olarak gerçekleştirdiğine, bilinçli taksir oranının alt sınırdan takdir edilmesinin yerinde olmadığına, sanığın olaydan sonra kaza yerini terk ettiğine, hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir.
Sanık müdafinin temyiz nedenleri; sanık hakkında beraat kararı verilmesi, aksi takdirde bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, alkol oranının farazi olarak belirlendiğine, sanığın kazadan sonra eve gittiği ve olayın şokuyla bir miktar daha alkol aldığına, kazanın katılan ...’ın ... aracını yolun ortasına kontrolsüzce park etmesi neticesinde meydana geldiğine, katılanın da alkollü olduğuna, sanığın aracındaki hasar durumunun yanı sıra katılanın aracını yolun ortasına park etmesi, park lambalarının yanık olmaması sebebiyle katılanın asli kusurlu olduğuna, sanık ve katılanın eşit kusurlu kabul edilmemesinin yerinde olmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ...'ın sevk ve idaresindeki kamyoneti ile seyir halindeyken, katılan ... ve ölen ...'ın üzerinde bulunduğu tescilsiz ... ye arkadan çarpması sonucu ...'ın ölümü ve katılan ...'ın hayati tehlike geçirmeyecek derecede yaralanması ile sonuçlanan olayda, keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda sanık ve katılanların beyanlarının ayrı ayrı değerlendirildiği ve kusur oranlarının eşit olduğuna karar verildiği, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 09.05.2018 tarihli raporunda da kazanın oluşumunda sanık ve ... sürücüsünün kusurlarının eşit olduğunun rapor edildiği, sonuç olarak sanığın üzerine atılı taksirle öldürme suçunu işlediğinin sabit olduğu kabul edilerek eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesi gereğince cezalandırılmasına dair karar verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanığın 01.07.2017 tarihinde saat 04.45 sıralarında sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyri sırasında olay yerine geldiğinde aracının sol ön kısımları ile önünde aynı yönde durmakta olan katılan ...'ın sevk ve idaresindeki dört tekerlekli ... aracının arka kısmına çarpması sonucu ... aracında yolcu olarak bulunan ...'ın ölümüne ve katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği; dosyadaki tüm beyan, bilgi ve belgelerin değerlendirilmesi sonucu olay günü sanığın kazadan 6 saat 15 dakika sonra yakalanıp alkolmetre ile saat 10.59'da yapılan ölçüm sonucunda 0,67 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun kişiden kişiye farklılık göstermekle birlikte alkol oranının her saat ortalama 0,15 promil azaldığı yönündeki bilimsel görüşüne göre sanığın kaza esnasında 1,60 promil alkollü olduğunun kabulü ile sanığın bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine dair hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca, dosya kapsamında sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, E, A2 sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki kamyonet ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin tüm sınıfları kapsar şekilde geri alınmasına karar verilmesi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin paragrafında bulunan "A2" ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.04.2026 tarihinde karar verildi.