Consülto
Consülto
Karar ArşiviYargıtay İçtihat Veritabanı
Yargıtay

12. Ceza Dairesi

Dosya2021/7871 E. 2026/37 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/807 E., 2019/1877 K

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Davanın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine CMK'nun 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılanlar vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; bilirkişi raporunun yeni delil niteliğinde olduğuna, takipsizlik kararında da sanığın kusurlu olduğunun tespit edildiğine, hukuki hata yapıldığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 08.11.2012 günü saat 10:00 sıralarında ... adresinde ...'ya ait içme suyu şebeke hattı inşaatını yapmakta olan ... şirketinin, sanık ...'ın sahibi olduğu ... Firması isimli şirketten kiralamış olduğu 35... plaka sayılı BMC marka kamyonun, yokuş aşağı durduğu ve arkasında bulunan ekskavatör tarafından doldurulduğu esnada birden hareket ederek hızlanması ve kamyona arkası dönük vaziyette bulunan işçilerden ...'yı ve kamyonun şoförü ...'ı altına alması şeklinde gerçekleşen olayda ...'nın olay yerinde yaşamını yitirdiği, 08.11.2012 tarihli olay yeri görgü tutanağında kaza sonrasında kamyonu hareket ettirmeden önce yapılan kontrollerde aracın el freninin tırnağından kurtulmuş ve vitesinin boşta olduğu, araç anahtarının kontak üzerinde bulunduğu ancak çalışır durumda olmadığının belirtildiği, maktül ... 'ın ölümü ile sonuçlanan olayda Urla Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/2541 soruşturma, 2012/603 sayılı iddianame kararı ile Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davasının açıldığı, Urla 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/849 Es. 2014/359 karar sayılı ilamı ile 14.10.2014 tarihinde sanıklar ... ve ...' ın Taksirle Bir Kişinin Ölümüne Neden Olma suçundan dolayı cezalandırılmalarına karar verildiği kararın kesinleştiği, aynı kararla bilirkişi raporlarında kusurlu oldukları belirlenen sanıklar hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, kovuşturma aşamasında 10.05.2013 tarihli bilirkişi raporunda sanık ...'ın sahibi olduğu ... Firması işvereni olarak iş akdi yapmadan çalıştırdığı işçisi ... isimli şoförün ihmal ve kusurunun bulunduğu söz konusu iş kazasında asli kusurlu olduğu, ... Firması saha şefi temyiz dışı sanık ...' nün asli kusurlu olduğu, yine ... Firması adına çalışan Hidromek marka ekskavatörü kullanan temyiz dışı sanık ...' ın malzeme yükleme sırasında duran kamyonun hareketine sebep olması dolayısıyla kazanın oluşumunda tali kusurlu olduğunun belirtildiği, sanıkların kusur durumunun tespiti için dosyanın 3 kişiden oluşan bilirkişi heyetine tevdii edildiği, 28/03/2016 tarihli bilirkişi raporunda; olayın vukuunu önleyecek nitelikte çalışan iş ekipmanı ile ilgili gerekli iş güvenliği tedbirlerini almayarak iş güvenliği eğitim ve talimatlarını çalışanlarına vermeyerek kaza olayının meydana gelmesinde ... mühendislik İnşaat Firması işverne vekili sanık ...'ın tali kusurlu olduğu, müteveffa işçi ...'nın kendi ölümüyle sonuçlanan kaza olayının meydana gelmesinde tali kusurlu olduğu, ... firmasında tedarikçi formen olarak çalışan temyiz dışı sanık ...'nün kaza olayının gerçekleşmesinde herhangi bir kusurunun bulunmadığı, ... firmasında kepçe operatörü olarak çalışan temyiz dışı sanık ...'ın kaza olayının gerçekleşmesinde herhangi bir kusurunun bulunmadığı, dosyada mevcut olan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunması nedeniyle çelişkinin giderilmesi nedeniyle dosyanın yeniden bilirkişi heyetine tevdi edildiği, olayın gelişimine ve dosya kapsamına uygun olduğu değerlendirilen ve hükme esas alınan 09/11/2016 tarihli bilirkişi raporunda; kazanın meydana gelmesinde 35... plakalı kamyon sürücüsü ...'ın Asli kusurlu olduğu, kazanın meydana gelmesinde ... İnş. Şirketi Yetkilisi ...'ın tali kusurlu olduğu, kazanın meydana gelmesinde ... İnş. şirketinde İnş. Müh ve şantiye şefi olarak çalışan ...'in asli kusurlu olduğu, kazanın meydana gelmesinde ... İnş. şirketinde kepçe operatörü olarak çalışan ...'ın kusursuz olduğu, ... İnş. Şirketinde tedarikçi olarak çalışan ...'nün kusursuz olduğunun bildirildiği, sanık ...'ın taksirle ölüme neden olma suçunu işlediği sübut bulunarak 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ... hakkında taksirle ölüme neden olma suçundan TCK'nın 85/1, 53/6 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; aynı fiil nedeniyle aynı sanık hakkında Urla Cumhuriyet Başsavcılığının 05/12/2012 tarih, 2012/2541 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, usulüne uygun şekilde müştekiye 18.12.2012 tarihinde tebliğ edildiği ve karara karşı itiraz kanun yoluna başvurulmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında aynı fiil nedeniyle usulüne uygun şekilde kesinleşmiş kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen kararın ardından yeni bir delil elde edilmeden açılmış kamu davası olduğu gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.01.2026 tarihinde karar verildi.

§